گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۵۲

بردی دلم اگرچه ندارم شکایتیدل باز ده که با تو بگویم حکایتی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۵۳

خوشیم با ستم و محنتی که میخواهیسگ توییم بهر صورتی که میخواهی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۵۴

تو مرا اگر نبخشی من و کنج نامرادینفسی غم تو بهتر که هزار ساله شادی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۵۵

ایکه بقتل عاشقان مست و خراب میرویوه که چو عمر بیوفا خوش بشتاب میروی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۵۶

صوفی اگر حریف ما بهر شراب میشویتا نچشیده یی برو ورنه خراب میشوی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۵۷

گر به غم شادی ز عشقش شادمانی ها کنیور به ناکامی بسازی کامرانی ها کنی

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲

ما قلم در سر کشیدیم اختیار خویش رااختیار آن است کاو قسمت کند درویش را

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۵۸

ای بلعل شکرین چشمه حیوان کسیهرکه مشتاق تو باشد چکند جان کسی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۵۹

کاشکی فرق سرم فرش سرایت بودیتا شب و روز رخم در کف پایت بودی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۶۰

با همه لطف و با منت این همه ناز و سرکشیبا همه کس خوشی چرا با من خسته ناخوشی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۶۱

ای ز جان شیرین تر و زیباتر از حور و پریمن چگویم جان من از هر چه گویم بهتری

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۶۲

می خور که در سرای جهان نیست محکمیبا داست چون حباب درین خانه خرمی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۶۳

گر بود یوسفش گرانجانیبگرانجانی خود ارزانی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۶۴

از خون دیدها شد کوی تو لاله زاریبس دیده خاک ره شد کو چشم اعتباری

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۶۵

ای آب حیوان کاتشم از لعل نوشین میزنیگر یک نفس پیشت زنم بر چهره صد چین میزنی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۶۶

باز دل میبردم عشوه سرو نازیناخنی باز بدل میزندم شهبازی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۶۷

ایسرو اگر این سوخته را دست بدادیجانرا چو گلی در کف دست تو نهادی

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳

ای که انکار کنی عالم درویشان راتو ندانی که چه سودا و سر است ایشان را

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۶۸

دلا با شمع خویشت در نگیرد گریه و زاریاگر آتش بجای اشک گرم از دیده میباری

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۶۹

مستی و غم از طعن بداندیش نداریآه از تو که یکذره غم خویش نداری

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۷۰

نظری فکن که دارم تن زار و روی زردیلب خشک و دیده تر دل گرم و آه سردی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۷۱

صوفی تو نیی صافی از عشق چه میلافیکاین عشق نمی بندد بی آینه صافی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۷۲

ایگل که غم عاشق مدهوش نداریتا چند بنالیم و بما گوش نداری

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۷۳

رفتی و چراغ ستم افروخته کردیدیدی که چه با روز من سوخته کردی