گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۷۴

گر درد من سر از دل فرهاد بر زدیبر سنگ تیشه کی زدی از غم بسر زدی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۷۵

دولت اگر مدد کند گلبن باغ من شویپای بچشم من نهی چشم و چراغ من شوی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۷۶

از جهان این بس که نانی خشک و آبی خوش کنیوانگهی در گوشه یی افتی و خوابی خوش کنی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۷۷

دشنام تلخ کز لب چون شکرم دهیگویی که شربتی ز می کوثرم دهی

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴

غافلند از زندگی مستان خوابزندگانی چیست مستی از شراب

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۷۸

تو گر بخاک شهیدان گذار باز آریهزار گمشده را زان دیار باز آری

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۷۹

ایکه در آیینه بینی روی و ناز افزون کنیآه اگر خود را بچشم من ببینی چون کنی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۸۰

سوختم چند چو برق آیی و چون باد رویمن بصد فتنه گرفتار و تو آزادی روی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۸۱

سوخت دل از ناله ام چند خروشد کسیمرگ بجان میخرم کاش فروشد کسی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۸۲

پیش سگت چو اشک من لافد ز مردم زادگیکاینجا بود شرط ادب مسکینی و افتادگی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۸۳

سوختم شمع صفت تا شدم آتش نفسیبی دل گرم نخیزد دم گرمی ز کسی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۸۴

گشاد خنده زنان چشم برمن آفت جانیچه خنده یی چه نگاهی چه نرگسی چه دهانی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۸۵

چه سر پیش آری و با خود مرا همراز گردانیبه لب چندک رسانی جان و دیگر بازگردانی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۸۶

همه جانی از لطافت همه عمر و زندگانیبه که نسبتت کنم من که به هیچکس نمانی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۸۷

اگرچه چشم منی همنشین اغیاریچه نور دیده گلی در میان صد خاری

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵

دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناختکه سنگ تفرقه ایام در میان انداخت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱ - در توحید و حکمت و موعظه گوید

به شکر حق که کند شکر حق ستایی راکسی چه شکر کند نعمت خدایی را

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲ - در مدح میر عفیف الدین گوید

تا آتش خور تافته برج سرطان راهمچون شرر آتش زده ذرات جهان را

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳ - در مدح قاسم پرناک گوید

زهی به تیغ شجاعت گرفته عالم راحدیث جنک تو جان تازه کرد ستم را

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴ - در مدح شاه اسماعیل گوید

رسید آن گل که می بخشد طراوت گلشن جان رانسیمش برگرفت از خاک ره تخت سلیمان را

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵ - در منقبت امیر المومنین علی (ع) گوید

ای جان همه جانها روح القدسی گویاپنهان ز نظر اما در دیده جان پیدا

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶ - در ماتم شهید کربلا (ع) گوید

ماه محرم است و شد دجله روان ز چشم مابهر حسین تشنه لب شاه شهید کربلا

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷ - در مرثیه شهیدان کربلا گوید

این نقد دل نثار شهیدان کربلاچون خاک رهگذار شهیدان کربلا

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸ - در نعت سید المرسلین گوید

مارا چراغ دیده خیال محمدستخرم دلی که مست وصال محمدست