گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹ - در منقبت شاه نجف (ع)گوید

شاه نجف که هر دو جهان در پناه اوستهرجا سری که هست همه خاک راه اوست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶

ای یار ناگزیر که دل در هوای توستجان نیز اگر قبول کنی هم برای توست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰ - در منقبت شاه ولایت علی (ع) گوید

آن شهنشاهی که بحر لافتی را گوهر استشحنه دشت نجف شاه ولایت حیدرست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱ - در مرثیه شهید کربلا (ع) گوید

آمد عشور و خاطرم افکار کرده استدرد حسین در دل ما کار کرده است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲ - در ماتم حسین (ع) گوید

آمد عشور و در همه ماتم گرفته استآه این چه ماتم است که عالم گرفته است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳ - در حکمت و موعظه گوید

آدمی مجموعه علم و حقیقت پروری استصورت زیبای او دیباچه صورتگری است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۴ - در قحط و غلا و شکایت روزگار گوید

دردا که در این شهر دلی شاد نمانده استیک بنده ز بند ستم آزاد نمانده است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۵ - در مدح یعقوب خان گوید

باز جا بر تخت عزت خسرو دانا گرفتفتنه گو بنشین که حق بر مرکز خود جاگرفت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۶ - ایضا در مدح یعقوب خان گوید

خط تو چون بردمید رونق عنبر شکستسرو تو چون قد کشید قدر صنوبر شکست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۷ - نیز در مدح قاسم پرناک گوید

آمد بهار و سبزه دمید و جهان خوشستساقی بیار می که زمین و زمان خوشست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۸ - مدح امامزاده واجب التعظیم احمد بن موسی الکاظم علیه السلام

آنکه خاک آستانش کعبه صدق و صفاستسید سادات عالم احمد موسی الرضاست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۹ - در مدح شاه نجف علی مرتضی (ع) گوید

شاه نجف که گوهر بحر عنایتستچون بحر بیکران کرمش بی نهایتست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۷

مقصود عاشقان دو عالم لقای توستمطلوب طالبان به حقیقت رضای توست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۰ - در ماتم و عزای حسین (ع) گوید

چرخ از شفق نه صاعقه در خرمنش گرفتخون حسین تازه شد و دامنش گرفت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۱ - در مدح شیخ روز بهان

بحری که دلش منبع اسرار نهان استشطاع جهان شیخ بحق روز بهان است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲ - در وصف خیمه و مدح شاه اسماعیل گوید

این چه فرخنده خیمه این چه سر استآسمانی است کز زمین برخاست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳ - نیز در وصف خیمه گوید

این همایون خیمه یارب روضه ای از جنت استیا نموداری مگر از کار گاه قدرت است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۴ - نیز در خیمه و مدح شاه گوید

یارب اینخیمه یا گلستان استیا نمودار چرخ گردان است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۵ - در شجاعت شاه اسمعیل گوید

شاه روشندل که ریزد خون دشمن بهر دوستقرص خورشید فلک بهر کمر شمشیر اوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۶ - مدح خیمه شاهی شاه اسماعیل گوید

تبارک الله از خیمه این چه بستانستکه در نظاره او چشم عقل حیران است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۷ - در مدح شاه اسماعیل و کمان او گوید

شاهی که چرخ حلقه به گوش از کمان اوستروی زمین به پشت کمان از امان اوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸ - در مرثیه عزیزی گوید

آن گوهر پاکیزه که از دیده ما رفتدر خاک فرو رفت مگر ورنه کجا رفت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹ - در تاسف بر مرگ میرزا محمود گوید

آه ازین گردون دون کزوی کسی دلشاد نیستداد کز بیداد او هرگز دلی آزاد نیست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۸

درد عشق از تندرستی خوشتر استملک درویشی ز هستی خوشتر است