گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰ - در تعریف جام شاه گوید

این چه روح افزا شراب و این چه سیمین ساغرستچشمه خضرست یا آیینه اسکندرست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱ - ایضا در جام شاه گوید

ساقیا جام تو از آب حیاتش چه کم استمی حیات ابد و ساغر می جام جم است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲ - توحید و منقبت معصومین

آن مبدعی که چشمه نطق از زبان گشادقفل در سخن بکلید زبان گشاد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳ - در منقبت حضرت امیر المومنین

صبح سعادت دمید حق در دولت گشادپرتو مهر علی بر همه عالم فتاد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۴ - در توحید و موعظه گوید

منت ایزد را که صنع او ز گل خار آوردخاک ما از قطره آبی پدیدار آورد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۵ - در مدح شاه اسماعیل گوید

تا خلافت بر بنی آدم ز حق تفضیل شدسکه دولت به نام شاه اسمعیل شد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶ - در مدح سید شریف گوید

شکر خدا که مژده راحت فرا رسیدآن ارزو که داشت دل ما بما رسید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷ - در مدح نظام الدین احمد صاعدی

سفیده دم که صبا بوی مشگ ناب کندشمیم گل دل ریش مرا خراب کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸ - در مدح معین الدین صاعدی گوید

گر مرغ دل ز مزتبه بر آسمان رسدوز آسمان بپایه معراج جان رسد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۹ - در مدح میر سعد الدین اسعد گوید

تنم زبانه آتش ز سوز جان داردچه حاجت است بگفتن که خود زبان دارد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۹

منزل عشق از جهانی دیگر استمرد عاشق را نشانی دیگر است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۰ - در مدح میر نجم الدین محمود گوید

چو قتل اهل دل از غمزه تیر یار کندمرا هلاک به شمشیر انتظار کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۱ - در مدح شاه قلی بیک گوید

المنه لله که شب هجر سر آمدخورشید من از مشرق مقصود برآمد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۲ - در ماتم حسین (ع) گوید

واحسرتا که دیده ز حسرت پر آب شددر ماتم حسین علی دل کباب شد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۳ - در مدح سعد الدین اسعد گوید

چنین که سر بفلک سرو قد یار کشدز عاشقش چه خبر گر فغان زار کشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۴ - در مرثیه ملک منصور گوید

بهار آمد و نخل روان ز عالم شدبهار خرم عالم خزان ماتم شد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۵ - در مرثیه نجم السعادت گوید

از جهان رفت آنکه مانندش درین عالم نبودشاه میداند که هرگز مثل او آدم نبود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۶ - در مدح قاسم پرناک گوید

سلطان روم حمله چو بر خیل زنگ کردزد افتاب تیغ و زمین لاله رنگ کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۷ - در مدح نجم الدین محمود گوید

شنید گوش من از هاتفی شب دیجورکه ای بخواب طرب خفته در سرای سرور

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۸ - در موعظه گوید

کسی کز خود نشد آگه چه فیض از ملک اسرارشخبر از عالم معنی نباشد نقش دیوارش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۹ - در مدح معز الدوله گوید

سوار من که سرم باد گوی میدانشسر منست و سر زلف همچو گانش

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۰

فلک با بخت من دایم به کین استکه با من بخت و دوران هم به کین است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۰ - در منقبت امیر المومنین (ع) گوید

ای با سپهر بوقلمون هیبتت به جنگروز و شب از نهیب تو گردیده رنگ رنگ

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۱ - مدح سید شریف

ای گفته اسان تو با چرخ نیل رنگکاهسته باش تا نخورد شیشه ات بسنگ