گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۴

دردی که دوای او قضا را نرسدجز این دل ریش مبتلا را نرسد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۵

خوشباش که غم کلید شادی باشداکسیر مراد نامرادی باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۶

صد عاشق اگر کشته ز بیداد بودمعشوقه چو سرو از همه آزاد بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۷

گر پیش تو سر ز کشتن افتد به سجودرنجیده مشو ز دامن خون آلود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۸

شوخی که چو سرو ناز دلکش باشدچون لاله بداغ او دلم خوش باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۹

زان گرد گنه بذیل عشاق رسدتا رحمت و مغفرت ز خلاق رسد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۰

بس دور مشو که عمر بس بیتو مبادجانی که مراست یکنفس بیتو مباد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۱

گر عشق بنای جان ز بنیاد برداین بس که غم دو عالم از یاد برد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۲

خوش آنکه دمی زمانه یارم باشدمعشوقه چو سرو و در کنارم باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۳

تا خنده زنان لبت به بستان آمددر گریه خون غنچه خندان آمد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۳

عشقبازی چیست سر در پای جانان باختنبا سر اندر کوی دلبر عشق نتوان باختن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۴

تا کی ستمت بر دل نا شاد رسدفریاد کنیم و از تو بیداد رسد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۵

هر کس که به دقن بدندان نگزیداز باغ حیات میوه عمر نچید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۶

ایساقی جان که جای فدای تو بودخوش وقت کسی که خاک پای تو بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۷

گر دل ز غبار غم درون پاک کندوین گرد بلا روی بر افلاک کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۸

در عشق تو کس جز رخ زردش نرسددرمان نبرد دلی که دردش نرسد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۹

می خور که حیات جاودانت بدهندوز صد چو سکندری امانت بدهند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۰

چشم بد کس بچشم مستت نرسدآفت بدو لعل می پرستت نرسد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۱

گر حسن چون حسن شیرین ننموددر گنج کسی چو گنج پرویز نبود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۲

زان چشم سیه که دل سیه میگرددصد خانه سیه ز یک نگه میگردد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۳

تا دست بود در وفا خواهم زدتا پاست قدم درین بلا خواهم زد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۴

ای به باد هوس در افتادهبادت اندر سر است یا باده

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۴

هر چند دلم بوصل فایز نشوددر داغ فراق دوست عاجز نشود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۵

هر چند دلم زعشق آزار کشیدآزرده نشد ز عشق و این بار کشید