گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۶

طالب که دلش در پی مطلوب بوداو را قدم و کرم ز محبوب بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۷

گاهیم بعشق و مستی آموخته اندگاهی نظر از مراد دل دوخته اند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۸

در آتش پدر نگاه لیلی چون کردمجنون زرهی دید که سر بیرون کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۹

تا کی غم دل عاشق بی بخت خوردخواهد ز دلم سگ و صد لخت خورد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۴۰

تا چند چنین عهد شکن خواهی بودتا کی ز جفا تلخ سخن خواهی بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۴۱

خاک قدم تو نافه چین ارزدخاشاک رهت سنبل و نسرین ارزد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۴۲

آمد غم دل که آب آدم ببردآدم چکند که جان ازین غم ببرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۴۳

آنشمع دمی ز چشم روشن نرودکز دیده سرشک تا بدامن نرود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۵

شبی در خرقه رندآسا گذر کردم به میخانهز عشرت می پرستان را منور بود کاشانه

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۴۴

آنی که حسد مه از صفای تو بردگل پیرهن صبر برای تو درد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۴۵

گر سینه ما چاک ز نظاره بودما را چه غم از طعنه بیکاره بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۴۶

مشتاق تو فردوس برین را چکندوانهار نعیم و حور عین را چکند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۴۷

می خور که فلک نقد بقا میدزددنور از دل و از چهره صفا میدزدد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۴۸

هر که سگ تست بر دری ننشیندغیر از تو بهیچ دلبری ننشیند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۴۹

ما را شب هجر او آید چه شودخورشید رخش زدر در آید چه شود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۵۰

در هجر تو خلق از سر و سامان شده اندسرگشته چو مجنون به بیابان شده اند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۵۱

از دل چو دمی غم تو بیرون نروداز دیده چگونه رود جیحون نرود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۵۲

آنرا که مراد از در امید دهندآب خضر از چشمه خورشید دهند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۵۳

طاوس اگر بجلوه پر باز کندور کبک خرامیش بصد ناز کند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۶

ای صوفی سرگردان در بند نکونامیتا درد نیاشامی زین درد نیارامی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۵۴

آن شمع دمی ز چشم روشن نرودکاین سیل سرشک تا بدامن نرود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۵۵

هر دل که درو مهر کسی ریش کنداز پرتو عشق روشنی پیشه کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۵۶

تا دل غم جان داشت بدلبر نرسیدتا خاک نگشت سر بدان در نرسید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۵۷

در هودج عشق عقل واپس نرسداز عقل کسی بچرخ اطلس نرسد