گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۰

با آنکه زبان کلید هر کار بودگوش از خمشی رسته ز آزار بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۱

طایر صفتان بخلق زوری نگنندراضی بجوی شوند و شوری نکنند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۲

اهلی بسخن کشت تو خرمن نشودخاموش که کارها بگفتن نشود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۳

روز غم اگر بکوتهی میگرددآن غم سبب روز بهی میگردد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۹

یارب از ما چه فلاح آید اگر تو نپذیریبه خداوندی و فضلت که نظر باز نگیری

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۴

خر نیست کسی که از جهان ناز خردیا عشوه این سپهر کجباز خرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۵

اکسیر نظر ورای تعلیم بودتعلیم درین ره سر تسلیم بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۶

آسوده بود هر که کم آزار بودآزار کننده خود دل افکار بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۷

با خلق خدا نمیتوان غوغا کردخوش آنکه بخلق صید خاطرها کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۸

آنان که اساس کار بر خلق نهندباید که جواب کس بتندی ندهند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۹

هر سخت سخن که تلخگویی دارددر سینه خلق تخم کین میکارد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۰

هر ذره که صبر یار خود خواهد کردخورشید فلک شکار خود خواهد کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۱

مستی که ندامت از شرابش باشدور ترس خدا دلی کبابش باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۲

تا ظلمت محنت بنهایت نرسدبرق طرب از شمع هدایت نرسد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۳

هر صحبت مستیی خماری داردهر باغ خزانی و بهاری دارد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۰

هر روز باد می برد از بوستان گلیمجروح می کند دل مسکین بلبلی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۴

آنان که بخلق از ره معنی نگرندکی خلق خدا چو یکدیگر میشمرند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۵

عاقل ز حسود خود حذر خواهد کردکو ازره چشم بد نظر خواهد کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۶

این مدعیان کی بشکایت ارزندنامردم اگر هم بحکایت ارزند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۷

خاکی که چو گرد گرد درها گرددهیهات که سرمه نظرها گردد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۸

نو کیسه که همچو غنچه زرناک شودگر کیسه گشاییش جگر چاک شود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۹

گر پیش سخی شب زر گردون باشدصبح از کف او تمام بیرون باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۰

درویش سخی را همه کس یار بودوز منعم ممسک همه را عار بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۱

آن خواجه گرش گاه بخرمن نقتدکس را ز کفش جوی بدامن نفتد