گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۲

از بخل درین سرا کسی میر نشداز خوردن بیهوده غم پیر نشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۳

تعظیم خسان به جا و مسکن باشدگل باش که مسکن تو گلشن باشد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۱

پاکیزه روی را که بود پاکدامنیتاریکی از وجود بشوید به روشنی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۴

سهل است که مرد گوشه یی بگزیندیا دامن صحبت از جهان برچیند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۵

هر بیخردی که نخوتش کار بودگر شاخ گلست در نظر خار بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۶

آدم ز ادب فرشته اطوار بودبا خلق خدا بخلق در کار بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۷

آنانکه به بند زینت و زیب تنندخود را بزبان مردمان می فکنند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۸

مردم همه جوهری و صاحب نظرنددر دست تو گوهر هنر می نگرند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۹

می را که خمار در کمین است چه سودخیرش بهزار شر قرین است چه سود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۰

گر عمر بکار می کنی حیف بودوین نامه بهر زه طی کنی حیف بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۱

می باده فروش داد و زر می طلبدمعشوقه نشست و جان و سر می طلبد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۲

ای پیر شکسته توبه سست نهادتا کی بهوای دل دهی عمر بباد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۳

گر رخش هوای دل اسیرت نبودافتی بچهی که در ضمیرت نبود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۲

اگر لذت ترک لذت بدانیدگر شهوت نفس لذت نخوانی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۴

در روی جوانان نظری می بایداما نظری و گذری می باید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۵

شهوت نهلی که چون شرابت ببردبرتاب عنان و گرنه تابت ببرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۶

کس در پی آزار دل افکار مبادوز محنت شهوت دل کس زار مباد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۷

آدم که بعشق محرم یار بوددر احسن تقویم سزاوار بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۸

عاشق که همیشه وصل یارش باشداز وصل ببوسه انتظارش باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۹

خوش گفت پدر مرا کسی مرد بودکز زن گذرد فرد و جهان گرد بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۰

آنانکه بخوبی زنان مینازندبا صورت دیوار نظر میبازند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۱

دست تو بشاهدان عالم نرسدورهم برسد زور وزرت هم نرسد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۲

آدم که نتش سرای ویران باشدتا در نگری خاک پریشان باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۳

دردا که رسید پیری و داد نویدکز صفحه عمر شسته شد خط امید