گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۳ - این غزل در تذکرهٔ مرآت الخیال امیر علیخان سودی به نام شیخ سعدی است

بربود دلم در چمنی سرو روانیزرین کمری سیمبری موی میانی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۴

این غره عمر عاقبت سلخ شودگر صاحب عمر خسرو و بلخ شود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۵

آن خواجه که خانه را بکهگل اندودکهگل بسرا ماند و او خود فرسود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۶

هر چند که خصم کینه ور میباشدوز عالم مهر بی خبر میباشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۷

گردون که همیشه خاطر آزار بودگر لطف کند هم نه بهنجار بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۸

گلزار جهان که غیر خارش نبودامید گلی ز نوبهارش نبود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۹

پیری که ز خستگی تنش تاب خوردسودش ندهد اگر چه جلاب خورد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۰

گردون تن ما چه خانه جان میکرداز بهر چه ساخت چونکه ویران میکرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۱

هر چیز که نوبهار و نوبر باشدچون پیر شود ضعیف و لاغر باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۲

بیگانه وشی که دیر دیرش بینندبه زانکه بدوستی دلیرش بینند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۳

تا کار بخلقت نفتد یار تو اندچون کار فتد دشمن خونخوار تواند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۴

یاری آن است که زهر از قبلش نوش کنینه چو رنجی رسدت یار فراموش کنی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۴

فریاد که عمر رفت و حرمان بفزودسرمایه جان زیان شد اندر غم سود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۵

نقش سخنم بنقش نقاش بودجان است ولی نهان ز اوباش بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۶

من نقد درستم نه مس روی اندودوین نقد گر امتحان کنی دارد سود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۷

تا رهزن خواب در سرایت نبردبیدار نشین که هوش و تابت نبرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۸

عمر تو اگر بخواب غفلت گذردآن عمر کسی بزندگی کی شمرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۹

هر چیز که در علم تو معلوم بودموجود باشد اگر چه معدوم بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۴۰

پروانه تر از شمع روشن طلبدموسی ز چراغ نخل ایمن طلبد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۴۱

مست تو کسی بود که چون آه کندجانرا بغبار آه همراه کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۴۲

هر چیز که در جهان نمودی داردکی پیش بقای حق وجودی دارد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۴۳

در راه حق انبیا چو انجم گشتندیعنی همه رهنمای مردم گشتند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۵

مبارک ساعتی باشد که با منظور بنشینیبه نزدیکت بسوزاند مگر کز دور بنشینی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۴۴

از بس که دلم پیام او می شنودو اوصاف مه تمام او می شنود