گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۷

با صاحب حسن دیده حس باشدقطع نظرش ز اهل مجلس باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۸

از مستی شد ملک نگون خواهد بودهر گوشه هزار دزد و خون خواهد بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۹

سلطان که خراج بر رعیت فکندباید که بظلم بیخ مردم نکند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۰

باید دل شه بعفو خواهان باشدمیلش بخلاص بیگناهان باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۱

بی تجربه به هر کی با یکی یار شودگر شاه بود ز بنده بیزار شود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۲

جز سرو قدان که مردم از ناز کشندهر کس که بود کشنده را باز کشند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۳

از بنده هنر ارادت شاه بودگر دزد دغل کند نه دلخواه بود

سعدی شیرازی

قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - در ستایش اتابک مظفرالدین سلجوقشاه

آن روی بین که حسن بپوشید ماه راوآن دام زلف و دانه خال سیاه را

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۴

ظالم بقیامت اعتقادش نبودبیدار کند که بیم دادش نبود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۵

گویم سخنی اگر ترا هوش بودزن جمله یکیست گر در آغوش بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۶

زن را که بجام عیش دستی باشدبر شیشه عفتش شکستی باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۷

فرخنده سعادتی که معبود دهدآنستکه وصلت بدو مسعود دهد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۸

فرزند تو بهتر آنکه خود رو نبودتا جاهل و خشمناک و بد خو نبود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۹

پرسید کسی که آخر آیا چه شودوین جان بکجا رود تن ما چه شود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۰

شیخ است بر آن که کار خود نیک کندرندست که بد بیند و صد نیک کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۱

شیراز که کس درو هنر نپذیردبحریست که ماهیش بخشگی میرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۲

شیراز که گل درو بصد لون بودمثلش نتوان گفت که در کون بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۳

هر کس که بوقت عقد زن نار خریدبیچاره بزر خانه برانداز خرید

سعدی شیرازی

قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در وداع شاه جهان سعد بن ابی‌بکر

رفتی و صدهزار دلت دست در رکیبای جان اهل دل که تواند ز جان شکیب

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۴

مرغی که ز بند غم گشادش باشدباید که همه عمر کشادش باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۵

هر چند که دل بوصل دادیم نشدکاری که بر او نظر گشادیم نشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۶

هر کس که نه سر بپای دلدار نهدمشکل که دهن بر دهن یار نهد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۷

ای تازه جوان بیا و پیری بنگردر خاک نشسته ام فقیری بنگر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۸

آورد پری از گل من باد خبردی گشت ز آب دیده صد نرگس تر