گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳ - در مدح امیر سیف‌الدین (محمد)

شکر و فضل خدای عزوجلکه امیر بزرگوار اجل

اهلی شیرازی

بخش ۴۱ - سهراب

شب هجرست و ما آشفته ایم از زلف او ایدلچو شب تا رست ودرهم راه تو دست از طلب بگسل

اهلی شیرازی

بخش ۴۲ - سعد و سعید

اهلی چه خوش آنعید که او سوی تو بشتافتبس عید بیابی کم از آن لیک توان یافت

اهلی شیرازی

بخش ۴۳ - شاپور

نمک در آب حیوان زان لبت از خنده اندازدگر آن شوی برانگیزد که این شوریده نگذارد

اهلی شیرازی

بخش ۴۴ - شمس

گمان نیست بعد از کمند تو رستنکه خواهند مردم یکی جا نشستن

اهلی شیرازی

بخش ۴۵ - شیخ امین

خورشید من برقع کشد تا روی چو مه بینمشگرچه مکرر دیده ام خواهم دگر ره بینمش

اهلی شیرازی

بخش ۴۶ - شیخ زین

مشتاق تو ای نگار مفلس گردیدچون غارت ساحران چشمان تو دید

اهلی شیرازی

بخش ۴۷ - عفیف

ای دور گشته عافیتم از دهان توتا کی جدا بود دهنم از دهان تو

اهلی شیرازی

بخش ۴۸ - عبدالله

نه که بیخون جگر راحت دل دیده نیافتتا دلم خار نخورد آبله پا نشکافت

اهلی شیرازی

بخش ۴۹ - غریب

چو چشم از مژه پرویز نی است لؤلؤ بیزغبار خاک درت را عبیر وش گو بیز

اهلی شیرازی

بخش ۵۰ - غنی

یکدم آسوده ز کشتن دل قصاب نبودتیغ خونریز دل سخت ترا خواب نبود

سعدی شیرازی

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - در ستایش علاءالدین جوینی صاحب دیوان

هر آدمی که نظر با یکی ندارد و دلبه صورتی ندهد صورتیست لایعقل

اهلی شیرازی

بخش ۵۱ - قطب الدین

قطره با سیل دو بینی به محل صمدیتگر دو بینی دو نبینی به مقام احدیت

اهلی شیرازی

بخش ۵۲ - کاکا

جهان تنها گرفت از خلق خوش یارکجا با لشگران گیرد دگر بار

اهلی شیرازی

بخش ۵۳ - کریم مراد

کرام کریم و مرید مرادبه تشریف هم در جهانند شاد

اهلی شیرازی

بخش ۵۴ - قلی

گفته دیوانه باشد خنده و در دل چرادرد و خنده هر دو آخر ظاهرست اینک مرا

اهلی شیرازی

بخش ۵۵ - منصور

برنگین خاتم جانست نام آن صنمور دهد دستم بکارم در سواد دیده هم

اهلی شیرازی

بخش ۵۶ - مرشد

هر که از اهل یقین از جام حیدر گشت مستمشرک آب کوثر از دست علی طرفی نبست

اهلی شیرازی

بخش ۵۷ - مسکر

گر نسیم از طره سنبل بیفشاند غبارنافه های مشک ریزد در سر زلف نگار

اهلی شیرازی

بخش ۵۸ - محمود

آن دهانم برده است از یاد و باز آرد به یادباز گردد عمر رفته گرچه بی او شد به باد

اهلی شیرازی

بخش ۵۹ - میر شیخ علی

ز درد درد تو بسیار خون دل خوردمخمیر عیش ولی شد سرشته زان دردم

اهلی شیرازی

بخش ۶۰ - میرعطا

ای کرده نهان در لب در بار گهرتا چند بپوشی ز خریدار گهر

سعدی شیرازی

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ - در تنبیه و موعظه

إن هوی النفس یقد العقاللا یتهدیٰ و یعی ما یقال

اهلی شیرازی

بخش ۶۱ - مدامی

روز دل من بتلخکامیدر جای خطر فتد ز خامی