گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۱۸

من آن ماهم که اندر لامکانممجو بیرون مرا در عین جانم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۱۹

بیا کامروز بیرون از جهانمبیا کامروز من از خود نهانم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۲۰

مرا پرسی که چونی؟ بین که چونمخرابم بی‌خودم مستِ جنونم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۲۱

من از عالم تو را تنها گزینمروا داری که من غمگین نشینم؟!

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۲۲

ورا خواهم دگر یاری نخواهمچو گل را یافتم خاری نخواهم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۲۳

نه آن شیرم که با دشمن برآیممرا این بس که من با من برآیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۲۴

چو آب آهسته زیر که درآیمبه ناگه خرمن که درربایم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۲۵

ز قند یار تا شاخی نخایمنماز شام روزه کی گشایم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۲۶

از آن باده ندانم چون فنایماز آن بی‌جا نمی‌دانم کجایم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۲۷

بیا کامروز گرد یار گردیمبه سر گردیم و چون پرگار گردیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۲۸

به پیش باد تو ما همچو گردیمبدان سو که تو گردی چون نگردیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۲۹

شب دوشینه ما بیدار بودیمهمه خفتند و ما بر کار بودیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۳۰

من و تو دوش شب بیدار بودیمهمه خفتند و ما بر کار بودیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۳۱

بیا کامروز شه را ما شکاریمسر خویش و سر عالم نداریم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۳۲

بیا تا عاشقی از سر بگیریمجهان خاک را در زر بگیریم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۳۳

بیا امروز ما مهمان میریمبیا تا پیش میر خود بمیریم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۳۴

بیا ما چند کس با هم بسازیمچو شادی کم شود با غم بسازیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۳۵

بیا تا قدرِ یکدیگر بدانیمکه تا ناگه ز یکدیگر نمانیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۳۶

میان ما درآ ما عاشقانیمکه تا در باغ عشقت درکشانیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۳۷

چرا شاید چو ما شه زادگانیمکه جز صورت ز یک دیگر ندانیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۳۸

بر آن بودم که فرهنگی بجویمکه آن مه رو نهد رویی به رویم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۳۹

مگردان روی خود ای دیده رویمبه من بنگر که تا از تو برویم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۴۰

بیا با هم سخن از جان بگوییمز گوش و چشم‌ها پنهان بگوییم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۵۴۱

مرا خواندی ز در تو خستی از بامزهی بازی زهی بازی زهی دام