گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

در مرثیهٔ سعد بن ابوبکر

به هیچ باغ نبود آن درخت مانندشکه تندباد اجل بی دریغ برکندش

اهلی شیرازی

برگ یازدهم دو زر سرخ است

ای آنکه بحسن و خوبیی به ز پریبا روی چو مه چراغ اهل نظری

اهلی شیرازی

برگ دوازدهم یک زر سرخ است

ای آنکه به رخ تو پرده صبر دردکی پیش تو دیده در رخ گل نگرد

اهلی شیرازی

بخش ۱ - صنف هفتم که برات است و کم براست

ای لعل تو چشمه آب حیاتوز صورت تو شکسته دل لات و منات

اهلی شیرازی

بخش ۲ - برگ دویم وزیر برات است

ای آنکه گل رخت ثباتی داردوز صورت تو دلم حیاتی دارد

اهلی شیرازی

بخش ۳ - برگ سیم ده برات است

ای آن که زیان عاشق از سود به استبی وصل رخت نبودن از بود به است

اهلی شیرازی

بخش ۴ - برگ چهارم نه برات است

ای آب حیات رشحه ای از قلمتیک نقطه سواد دیده ام از رقمت

اهلی شیرازی

بخش ۵ - برگ پنجم هشت برات است

ای برده لب تو رونق از آب حیاتوز شرم خطت خضر نهان در ظلمات

اهلی شیرازی

بخش ۶ - برگ ششم هفت برات است

ای نامه ی زندگی خط اشرف تودستور سپهر کم ترین آصف تو

اهلی شیرازی

بخش ۷ - برگ هفتم شش برات است

ای آنکه مرا مهر تو از دل نشودبا لطف تو هیچ کار مشکل نشود

سعدی شیرازی

در مرثیهٔ ابوبکر سعد بن زنگی

دل شکسته که مرهم نهد دگربارشیتیم خسته که از پای برکند خارش

اهلی شیرازی

بخش ۸ - برگ هشتم پنج برات است

ای در کف خلق از کرمت وجه طرببا لطف تو بی وجه بود نام طلب

اهلی شیرازی

بخش ۹ - برگ نهم چهار برات است

ای لعل لبت حیات هر نوش لبیما را به جز از غم تو نبود طلبی

اهلی شیرازی

بخش ۱۰ - برگ دهم سه برات است

ای از شکر لب تو در شیشه نباتوز شوق لب تو جان دهد آب حیات

اهلی شیرازی

بخش ۱۱ - برگ یازدهم دو برات است

ای شمع دو عارضت چراغ دو سرایک بار چو شمع از در این خشته درآ

اهلی شیرازی

بخش ۱۲ - برگ دوازدهم یک برات است

ای آنکه مه از تو روشنی وام کندلطف تو دل رمیده آرام کند

اهلی شیرازی

صنف هشتم که قماش است و کم براست

ای آنکه پری نیاید اندر نظرتبا صورت خوبست ز معنی خبرت

اهلی شیرازی

برگ دوم وزیر قماش

ای آنکه لب تو پرده غنچه دردرخسار تو آب صورت چین ببرد

اهلی شیرازی

برگ سوم ده قماش

ای آنکه دو عارضت چراغ چمنندلبهای تو رونق شکر می شکنند

اهلی شیرازی

برگ چهارم نه قماش

ای آنکه برت بتان ز خود کم لافندمانند منت هزار در اوصافند

سعدی شیرازی

در زوال خلافت بنی‌عباس

آسمان را حق بود گر خون بگرید بر زمینبر زوال ملک مستعصم امیرالمؤمنین

اهلی شیرازی

برگ پنجم هشت قماش

ای خنده تو راز نهان ساخته فاشدر جان بتان ز خار خار تو خراش

اهلی شیرازی

برگ ششم هفت قماش

ای شاه بتان و رشک صد مهیارهگر سوی فلک گهی کنی نظاره

اهلی شیرازی

برگ هفتم شش قماش

ای از غم دهر همچو سرو آزادهکم چون تو پسر مادر گیتی زاده