گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۸

نگویم تازه دارم شیوه جادوبیانان راولی در خویش بینم کارگر جادوی آنان را

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۹

تعالی الله به رحمت شاد کردن بی گناهان راخجل نپسندد آزرم کرم بی دستگاهان را

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۰

به خلوت مژده نزدیکی یارست پهلو رافریب امتحان پاکبازی داده ام او را

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۱

تا دوخت چاره گر جگر چارپاره رااز بخیه خنده بر دم تیغ ست چاره را

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۲

دل تاب ضبط ناله ندارد خدای رااز ما مجوی گریه بی های های را

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۳

به پایان محبت یاد می آرم زمانی راکه دل عهد وفا نابسته دام دلستانی را

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۴

پس از کشتن به خوابم دید نازم بدگمانی رابه خود پیچد که هی هی دی غلط کردم فلانی را

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۵

قضا آیینه دار عجز خواهد ناز شاهی راشکستی در نهادستی ادای کجکلاهی را

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۶

باده مشکبوی ما بید و کنار کشت ماکوثر و سلسبیل ما طوبی ما بهشت ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۷

گر بیایی مست ناگاه از در گلزار ماگل ز بالیدن رسد تا گوشه دستار ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۸

به گیتی شد عیان از شیوه عجز اضطرار ماز پشت دست ما باشد قماش روی کار ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۹

خوش وقت اسیری که برآمد هوس ماشد روز نخستین سبد گل قفس ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۰

چون عذار خویش دارد نامه اعمال ماساده پرکار فراوان شرم اندک سال ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۱

جز دفع غم ز باده نبوده ست کام ماگویی چراغ روز سیاه است جام ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۲

نقشی ز خود به راهگذر بسته ایم مابر دوست راه ذوق نظر بسته ایم ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۳

در گرد غربت آینه دار خودیم مایعنی ز بیکسان دیار خودیم ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۴

از وهم قطرگی ست که در خود گمیم مااما چو وارسیم همان قلزمیم ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۵

راز خویت از بدآموز تو می جوییم مااز تو می گوییم گر با غیر می گوییم ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۶

آشنایانه کشد خار رهت دامن ماگویی این بود ازین پیش به پیراهن ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۷

از تست اگر ساخته پرداخته ماکفری نبود مطلب بی ساخته ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۸

مدام محرم صهبا بود پیاله مابه گرد مهر تنیده ست خط هاله ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۹

لرزه دارد خطر از هیبت ویرانه ماسیل را پای به سنگ آمده در خانه ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۴۰

محو کن نقش دویی از ورق سینه ماای نگاهت الف صیقل آیینه ما

غالب دهلوی

شمارهٔ ۴۱

ای خداوند خردمند و جهان داور داناوی به نیروی خرد بر همه کردار توانا