گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۶۲

باید ز می هر آینه پرهیز گفته اندآری دروغ مصلحت آمیز گفته اند

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۶۳

بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده اندپاره ای نزدیک در هر دورباشم کرده اند

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱

آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشستپنداشت که مهلتی و تأخیری هست

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۶۴

مژده صبح درین تیره شبانم دادندشمع کشتند و ز خورشید نشانم دادند

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۶۵

پروا اگر از عربده دوش نکردندامشب چه خطر بود که می نوش نکردند

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۶۶

عجب که مژده دهان رو به سوی ما آرندکدام مژده که آرند و از کجا آرند

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۶۷

شوقم ز پند بر در فریاد می زندبر آتش من آب دم از باد می زند

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۶۸

ننگ فرهادم به فرسنگ از وفا دور افگندعشق کافر شغل جان دادن به مزدور افگند

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۶۹

بتان شهر ستم پیشه شهریارانندکه در ستم روش آموز روزگارانند

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۷۰

دلستانان بحل اند ار چه جفا نیز کننداز وفایی که نکردند حیا نیز کنند

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۷۱

آنان که وصل یار همی آرزو کنندباید که خویش را بگدازند و او کنند

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۷۲

به مقصدی که مر آن را ره خدا گویندبرو برو که از آن سو بیا بیا گویند

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۷۳

به عشق از دو جهان بی نیاز باید بودمجاز سوز حقیقت گداز باید بود

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۲

تدبیر صواب از دل خوش باید جستسرمایه عافیت کفافست نخست

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۷۴

دانست کز شهادتم امید حور بودبرگشتنم ز دین دم بسمل ضرور بود

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۷۵

قدر مشتاقان چه داند درد ما چندش بودآن که دایم کار با دلهای خرسندش بود

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۷۶

چه خیزد از سخنی کز درون جان نبودبریده باد زبانی که خونچنان نبود

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۷۷

دوش کز گردش بختم گله بر روی تو بودچشم سوی فلک و روی سخن سوی تو بود

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۷۸

تاجر شوق بدان ره به تجارت نرودکه ره انجامد و سرمایه به غارت نرود

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۷۹

عاشق چو گفتیش که برو زود می رودنازم به خواجگی غضب آلود می رود

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۸۰

چاک از جیبم به دامان می رودتا چه بر چاک از گریبان می رود

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۸۱

چون گویم از تو بر دل شیدا چه می رودبنگر بر آبگینه ز خارا چه می رود

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۸۲

چون بپویی به زمین چرخ زمین تو شودخوش بهشتی ست که کس راه نشین تو شود

غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۸۳

دل نه تنها ز فراق تو فغان ساز دهدرفتن عکس تو از آینه آواز دهد