گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۹۳

سرشک افشانی چشم ترش بینشه خوبان و گنج گوهرش بین

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۴

از می طرب افزاید و مردی خیزدوز طبع گیا خشکی و سردی خیزد

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۹۴

بالم به خویش بس که به بند کمند تومردم گمان کنند که تنگم به بند تو

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۹۵

عرض خود برد که رسوایی ما خیزد ازوفتنه خویی ست ندانم چه بلا خیزد ازو

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۹۶

دولت به غلط نبود از سعی پشیمان شوکافر نتوانی شد ناچار مسلمان شو

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۹۷

گستاخ گشته ایم غرور جمال کوپیچیده ایم سر ز وفا گوشمال کو

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۹۸

گویی به من کسی که ز دشمن رسیده کوآن پیر زال سست پی قد خمیده کو

غالب دهلوی

شمارهٔ ۲۹۹

حق که حقست سمیع ست فلانی بشنوبشنو گر تو خداوند جهانی بشنو

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۰۰

هله من عاشق ذاتم تنه ناها یا هوناظر حسنه صفاتم تنه ناها یا هو

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۰۱

شاها به بزم جشن چو شاهان شراب خواهزر بی حساب بخش و قدح بی حساب خواه

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۰۲

بتی دارم از اهل دل رم گرفتهبه شوخی دل از خویشتن هم گرفته

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۰۳

مر ز فنا فراغ را مژده برگ و ساز دهسایه به مهر واگذار قطره به بحر باز ده

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۵

نادان همه جا با همه کس آمیزدچون غرقه به هر چه دید دست آویزد

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۰۴

گاهی به چشم دشمن و گاهی در آینهبر کار عیب جویی خویشم هر آینه

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۰۵

بر دست و پای بند گرانی نهاده اینازم به بندگی که نشانی نهاده ای

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۰۶

چون زبان ها لال و جان ها پر ز غوغا کرده ایبایدت از خویش پرسید آنچه با ما کرده ای

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۰۷

می رود خنده به سامان بهاران زده ایخون گل ریخته و می به گلستان زده ای

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۰۸

کیستم دست به مشاطگی جان زده ایگوهرآمای نفس از دل دندان زده ای

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۰۹

دارم دلی ز غصه گران بار بوده ایبر خویشتن ز آبله چیزی فزوده ای

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۱۰

سرچشمه خونست ز دل تا به زبان هایدارم سخنی با تو و گفتن نتوان های

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۱۱

در زمهریر سینه آسودگان نه ایای دل بدین که غمزده ای شادمان نه ای

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۱۲

خشنود شوی چون دل خشنود نیابیترسم که زیانکار کسی سود نیابی

غالب دهلوی

شمارهٔ ۳۱۳

دلم در ناله از پهلوی داغ سینه تابستیبر آتشپاره ای چسبیده لختی از کبابستی

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۶

هر کس که درست قول و پیمان باشداو را چه غم از شحنه و سلطان باشد