گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعیدا

شمارهٔ ۳۰۷

آن که پشت دست رد بر نقره و زر می زندسکه همت به روی مهر و اختر می زند

سعیدا

شمارهٔ ۳۰۸

هر گه که دل به یاد لبی جوش می زندصد موج بوسه بر لب خاموش می زند

سعیدا

شمارهٔ ۳۰۹

موج دریای جنون کی دست بر دل می زندمی کشد میدان و هردم سر به ساحل می زند

سعیدا

شمارهٔ ۳۱۰

تیر ماهت فصل نوروزی کندبوریاباف تو زردوزی کند

سعیدا

شمارهٔ ۳۱۱

هر که یاد قامت آن سروبالا می کندبهر مطلع مصرع برجسته پیدا می کند

سعیدا

شمارهٔ ۳۱۲

هر کس نظر به سوی تو از دور می کندهر خانه را خیال تو پرنور می کند

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹

ای دوست دزد حاجب و دربان نمی شودگرگ سیه درون سگ چوپان نمی شود

سعیدا

شمارهٔ ۳۱۳

لعلش که کار بوسه به انداز می کنددل را کباب شعله آواز می کند

سعیدا

شمارهٔ ۳۱۴

رمزی است این که شمع فروزنده می کندبر حال خویش گریه به ما خنده می کند

سعیدا

شمارهٔ ۳۱۵

آن ماهوش که در همه جا جلوه می کندخورشید در خرابه ما جلوه می کند

سعیدا

شمارهٔ ۳۱۶

کی فرنگی با مسلمانی نهانی می کندآنچه با ما آشکارا یار جانی می کند

سعیدا

شمارهٔ ۳۱۷

کسان که سود و زیان را در این جهان دانندیقین قماش کفن به ز نقد جان دانند

سعیدا

شمارهٔ ۳۱۸

خوبان نه ناز بیهده آغاز می کنندایشان به بردن دل ما ناز می کنند

سعیدا

شمارهٔ ۳۱۹

شیشه و پیمانه و دل غم ز هم کم می کننداهل دل از راه دل دل پرسی هم می کنند

سعیدا

شمارهٔ ۳۲۰

روشندلان که آخر دم از جهان روندگردند خود دلیل و چو شمع از میان روند

سعیدا

شمارهٔ ۳۲۱

هر آن صید کز دام غافل نشیندگرفتار در دست قاتل نشیند

سعیدا

شمارهٔ ۳۲۲

چند در اندیشه دنیا و دین خواهیم بودتا به کی در فکر و ذکر آن و این خواهیم بود

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰

دانی که را سزد صفت پاکیآنکو وجود پاک نیالاید

سعیدا

شمارهٔ ۳۲۳

ای خوش آن روز که دل در خم گیسوی تو بوددر غم روی تو آشفته تر از موی تو بود

سعیدا

شمارهٔ ۳۲۴

دیدم به چشم سر که سکندر نشسته بوددر چنگ انفعال دلش ریش و خسته بود

سعیدا

شمارهٔ ۳۲۵

جسم ما از ناتوانی جان نمی گیرد به خوددرد ما از نازکی درمان نمی گیرد به خود

سعیدا

شمارهٔ ۳۲۶

خانه نفس من خراب شودیا خدا آتش من آب شود

سعیدا

شمارهٔ ۳۲۷

چشم او را نگذارید که هشیار شودفتنه را مصلحت آن نیست که بیدار شود

سعیدا

شمارهٔ ۳۲۸

هر بتی قبله نمای دل دانا نشودطوطی عقل ز هر آینه گویا نشود