گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعیدا

شمارهٔ ۳۲۹

هر که غافل یک نفس شد صاحب دم کی شودکج گذارد آن که پا در راه اقدم کی شود

سعیدا

شمارهٔ ۳۳۰

دل ز بیداد غم خوبان مصفا می شوداز غبار راه یوسف کور بینا می شود

سعیدا

شمارهٔ ۳۳۱

کار کی از آتش رخساره گل می شودلاله داغ از شعله آواز بلبل می شود

سعیدا

شمارهٔ ۳۳۲

صفای وقت جهان چون به ما نمی خواهدکه زشت آینه باصفا نمی خواهد

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱

هفته ها کردیم ماه و سالها کردیم پارنور بودیم و شدیم از کار ناهنجار نار

سعیدا

شمارهٔ ۳۳۳

ز عاشق صبر تسکین از دل دیوانه می خواهدنمی دانم چه ها آن آشنا بیگانه می خواهد

سعیدا

شمارهٔ ۳۳۴

دلم را هم نشین یاری جهان گردیده می بایدرفیق نوح ای جان مرد طوفان دیده می باید

سعیدا

شمارهٔ ۳۳۵

هر که در این در ز راه صدق درآیدبایدش اول ز خویشتن به درآید

سعیدا

شمارهٔ ۳۳۶

اگر خواهد کسی تا روز محشر باشرف آیدز جان و دل به طوف مرقد شاه نجف آید

سعیدا

شمارهٔ ۳۳۷

ز ما کسی که نهان کرده روی خویش نمایدهر آن که بسته در از لطف خویش بازگشاید

سعیدا

شمارهٔ ۳۳۸

رود یوسف دگر در چه گر آن مشکین رسن آیدتکلم می کند هر مرده گر او در سخن آید

سعیدا

شمارهٔ ۳۳۹

هر که از خود فرود می آیدآسمان در سجود می آید

سعیدا

شمارهٔ ۳۴۰

گدا که بر سر راه بخیل می آیدچو پشه ای است که در چشم پیل می آید

سعیدا

شمارهٔ ۳۴۱

نه جانان کشته اش را از پی نظاره می آیدکه خورشید قیامت از برای چاره می آید

سعیدا

شمارهٔ ۳۴۲

دلا گنج روانی سوی این ویرانه می آیدنمی دانم چه در دل دارد آن مستانه می آید

پروین اعتصامی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲

کارها بود در این کارگه اخضرلیک دوک تو نگردید ازین بهتر

سعیدا

شمارهٔ ۳۴۳

کس به دور نرگس مست تو هشیاری ندیدآسمان جز فتنه چشم تو بیداری ندید

سعیدا

شمارهٔ ۳۴۴

هر نفس در کوی جانان کوه غم باید بریدزهر باید نوش کرد از جام جم باید برید

سعیدا

شمارهٔ ۳۴۵

دوستان از سر این توده غم برخیزیدزود باشید چه بیش است و چه کم برخیزید

سعیدا

شمارهٔ ۳۴۶

بی برگ شو چو نی به نوا می توان رسیداز راه نیستی به خدا می توان رسید

سعیدا

شمارهٔ ۳۴۷

مگر که بوی گل و لاله از هوا جوشیدکه باز شور و جنون در دماغ ما جوشید

سعیدا

شمارهٔ ۳۴۸

فقر دل های سیه را کرده است اکثر سفیدمی کند آیینه را از زنگ خاکستر سفید

سعیدا

شمارهٔ ۳۴۹

همین نه نرگس تنها گشاده چشم سفیدکه در فراق تو شد جام باده چشم سفید

سعیدا

شمارهٔ ۳۵۰

نامه شوق چو املا کنمش بر کاغذچشم بندم که ز اشکم نشود تر کاغذ