گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۵۸

در وصالت چه را بیاموزمدر فراقت چه را بیاموزم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۵۹

اه چه بی‌رنگ و بی‌نشان که منمکی ببینم مرا چنان که منم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۶۰

به خدایی که در ازل بوده‌ستحی و دانا و قادر و قیوم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۶۱

ما همه از الست همدستیمعاقبت شکر بازپیوستیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۶۲

آمدستیم تا چنان گردیمکه چو خورشید جمله جان گردیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۶۳

ما که باده ز دست یار خوریمکی چو اشتر گیاه و خار خوریم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۶۴

ناله بلبل بهار کنیمتا بدان بلبلان شکار کنیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۶۵

عاشق روی جان فزای توییمرحمتی کن که در هوای توییم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۶۶

خیز تا فتنه‌ای برانگیزیمیک زمان از زمانه بگریزیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۶۷

تو چه دانی که ما چه مرغانیمهر نفس زیر لب چه می خوانیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۶۸

چند قبا بر قد دل دوختمچند چراغ خرد افروختم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۶۹

ای دل صافی دم ثابت قدمجئت لکی تنذر خیر الامم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۷۰

آمد سرمست سحر دلبرمبیخود و بنشست به مجلس برم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۷۱

شد ز غمت خانهٔ سودا دلمدر طلبت رفت به هر جا دلم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۷۲

چند گهی فاتحه خوانت کنماز پس آن شاه جهانت کنم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۷۳

بار دگر جانب یار آمدیمخیره نگر سوی نگار آمدیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۷۴

ما به تماشای تو بازآمدیمجانب دریای تو بازآمدیم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۷۵

گر تو کنی روی ترش زحمت از این جا ببرمگر تو میی من قدحم ور ترشی من کبرم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۷۶

منم آن بنده مخلص که از آن روز که زادمدل و جان را ز تو دیدم دل و جان را به تو دادم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۷۷

انا فتحنا بابکم لا تهجروا اصحابکملا تیئسوا من غابکم لا تدنسوا اثوابکم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۷۸

رحت انا من بینکم غبت کذا من عینکملا تغفلوا عن حینکم لا تهدموا دارینکم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۷۹

اتیناکم اتیناکم فحیونا نحییکمو لو لاکم و لقیاکم لما کنا بودایکم

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۸۰

اقبل الساقی علینا حاملا کاس المدامفاشربوا من کاس خلد و اترکوا کل الطعام

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۷۸۱

قد رجعنا قد رجعنا جائیا من طورکمانظرونا انظرونا نقتبس من نورکم