گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

قاسم انوار

شمارهٔ ۶۶

چون نور رخت از همه سو ظاهر و پیداستذرات جهان را بولای تو تولاست

قاسم انوار

شمارهٔ ۶۷

خورشید منور ز جمال تو هویداستدر مشرب عذب تو چه گویم که چه سرهاست

قاسم انوار

شمارهٔ ۶۸

دوست در مجلس جان آمد و محفل آراستشیوها کرد که هرگز بصفت ناید راست

قاسم انوار

شمارهٔ ۶۹

دین هر کس بقدر صدق و صفاستدیدن عاشقان طریق فناست

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۳۰ - بهای نیکی

بزرگی داد یک درهم گدا راکه هنگام دعا یاد آر ما را

قاسم انوار

شمارهٔ ۷۰

رنگ رز رنگ خمی کرد و نیامد خم راستگنه رنگ رزست این و تو گویی خم راست

قاسم انوار

شمارهٔ ۷۱

ز درد عشق اگر جان غریق بحر بلاستهزار شکر که دل در مقام صبر و رضاست

قاسم انوار

شمارهٔ ۷۲

عشق و مستوری و مستی چو نمی آید راستاین جمالیست که از جمله جهان جان تر است

قاسم انوار

شمارهٔ ۷۳

معراج عاشقی که فنا در پی فناستدر طور عشق شیوه مستان کبریاست

قاسم انوار

شمارهٔ ۷۴

مهربان یار وفاپیشه کجا رفت و کجاستکه جمالش همگی نور دل و دیده ماست

قاسم انوار

شمارهٔ ۷۵

و هو معکم گفت از این معنی چه خواستیعنی جان ها در بقای حق فناست

قاسم انوار

شمارهٔ ۷۶

یک سخن از قول اخوان الصفاستسر بکوب آنرا که سرش نیست راست

قاسم انوار

شمارهٔ ۷۷

در همه روی زمین یک دل هشیار کجاستتا بگویم بیقین منزل آن یار کجاست

قاسم انوار

شمارهٔ ۷۸

جان گنه کار است و مجرم رحمت جانان کجاستقصه طغیان ز حد شد سوره غفران کجاست

قاسم انوار

شمارهٔ ۷۹

در خاکدان دهر دلی شادمان کجاستیک دل که ایمنست ز غم در جهان کجاست

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۳۱ - بی آرزو

بغاری تیره درویشی دمی خفتدران خفتن باو گنجی چنین گفت

قاسم انوار

شمارهٔ ۸۰

دلدار یار ماست غمش غمگسار ماستدر غار وحدتیم و همو یار غار ماست

قاسم انوار

شمارهٔ ۸۱

مقصود ما ز ملک جهان وصل یار ماستاین کار اگر برآید پس کار کار ماست

قاسم انوار

شمارهٔ ۸۲

از لطف دوست سکه دولت بنام ماستاقبال یافتیم و سعادت غلام ماست

قاسم انوار

شمارهٔ ۸۳

شور جهان ز شکر آن دلستان ماستدل ارغنون و روی تو چون ارغوان ماست

قاسم انوار

شمارهٔ ۸۴

دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده استاشک سرخم بر رخ زرد آشکار افتاده است

قاسم انوار

شمارهٔ ۸۵

بر ما بناز می گذری این چه عادتستدر حال ما نمی نگری این چه عادتست

قاسم انوار

شمارهٔ ۸۶

دستم بدست گیر که دل توبه کارتستجان را نگاه دار که جان یار غارتست

قاسم انوار

شمارهٔ ۸۷

گر دل برفت مسکن جانها بکوی تستگر عقل رفت جرعه ما در سبوی تست