گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۵

دلم آیینه گر شرمندگی راوجودم داغ دارد بندگی را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۶

جواب از خود رود چون بر زبان آری سؤالی راشنیدن محو گردد گر به کس گویی خیالی را

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۱۴ - کعبهٔ دل

گه احرام روز عید قربانسخن میگفت با خود کعبه زینسان

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۷

چه دردسر دهم دیوانگی با سخت جانی راغرورش طعن الفت می زند شیرین و لیلی را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۸

به پیری بازگشتی هست لازم هر جوانی راحساب خار خشکی نیست تیر بی کمانی را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۹

نماید جلوه اش اکسیر جان ها خاک راهی راخرامش گل زند بر سر ز نقش پا گیاهی را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۰

جنون کو تا نثار دل کنم آشفته رایی رازعریانی لباس تازه بخشم خود نمایی را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۱

فهمیده چشم شوخ تو حال خراب ماغوغای ناز تا چه کند با حجاب ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۲

نکرده شکوه بیجا زیارت لب مااثر ز خود رود از انتعاش یارب ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۳

شد شیشه خانه باغ دل از جان سخت ماجز سنگ فتنه یار نیارد درخت ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۴

رام اطاعتیم و کشاکش کمند ماصید دلیم و گردن تسلیم بند ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۵

ارغوان زار شفق یک آتش بی دود مانرگسستان سحر یک اشک آه آلود ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۶

زلف ساقی گر نیندازد گره در کار ماسبحه گردد شرمسار زهد از زنار ما

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۱۵ - کمان قضا

موشکی را به مهر مادر گفتکه بسی گیر و دار در ره ماست

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۷

گر ندانی تا قیامت راز مانقش کن بر لوح دل انداز ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۸

چه حرف مهر و وفا گوش کرده ای از ماچه دیده ای که فراموش کرده ای از ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۹

گردش چشم تغافل ساغر لبریز مااشک گلگون است در راه طلب شبدیز ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۰

آیینه شود دود چراغ نفس ماخورشید بود سایه خار هوس ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۱

گردیده خوان نعمت وجه معاش ماخجلت کشد زخود دل کاهل تلاش ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۲

غمش باشد شراب بیغش ماتراود آب حیوان زآتش ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۳

زخمی افسانه ناصح نگردد گوش ماصاف رحمت می چکد از درد نوشانوش ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۴

تا شد ز یاد تو روشن چراغ ماآیینه شبنمی است زگلهای باغ ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۵

دور چشم بد زسوز سینه غمناک مابعد مردن گل کند یا رب سپند از خاک ما

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۶

سینه صاف است پیر ما خوشا احوال مافال رحمت می گشاید نامه اعمال ما