گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۷۸

من گوش کشان گشتم از لیلی و از مجنونآن می کشدم زان سو وین می کشدم زین سون

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۷۹

آرایش باغ آمد این روی چه روی است اینمستی دماغ آمد این بوی چه بوی است این

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۸۰

در زیر نقاب شب این زنگیکان را بینبا زنگیکان امشب در عشرت جان بنشین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۸۱

از چشمه جان ره شد در خانه هر مسکینماننده کاریزی بی‌تیشه و بی‌میتین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۸۲

آن کس که تو را بیند وانگه نظرش بر تنز آیینه ندیده‌ست او الا سیهی آهن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۸۳

بی او نتوان رفتن بی‌او نتوان گفتنبی او نتوان شستن بی‌او نتوان خفتن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۸۴

آن ساعد سیمین را در گردن ما افکنبر سینه ما بنشین ای جان منت مسکن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۸۵

ای سرده صد سودا دستار چنین می کنخوب است همین شیوه ای دوست همین می کن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۸۶

نی نی به از این باید با دوست وفا کردننی نی کم از این باید تقصیر و جفا کردن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۸۷

گرت هست سر ما سر و ریش بجنبانوگر عاشق شاهی روان باش به میدان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۸۸

بیا بوسه به چند است از آن لعل مثمناگر بوسه به جانی است فریضه است خریدن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۸۹

دل دل دل تو دل مرا مرنجانچرا چرا چه معنی مرا کنی پریشان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۹۰

با روی تو کفر است به معنی نگریدنیا باغ صفا را به یکی تره خریدن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۹۱

ما دست تو را خواجه بخواهیم کشیدنوز نیک و بدت پاک بخواهیم بریدن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۹۲

هر شب که بود قاعده سفره نهادنما را ز خیال تو بود روزه گشادن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۹۳

صد گوش نوم باز شد از راز شنودنبی بوددهنده نتوان زادن و بودن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۹۴

گر زانک ملولی ز من ای فتنه حوراناین سلسله بگذار و کسی را بمشوران

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۹۵

بفریفتیم دوش و پرندوش به دستانخوردم دغل گرم تو چون عشوه پرستان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۹۶

نشاید از تو چندین جور کردننشاید خون مظلومان به گردن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۹۷

در این دم همدمی آمد خمش کنکه او ناگفته می داند خمش کن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۹۸

ندا آمد به جان از چرخ پروینکه بالا رو چو دردی پست منشین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۹۹

دل خون خواره را یک باره بستانز غم صدپاره شد یک پاره بستان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۰۰

بیا ای مونس جان‌های مستانببین اندیشه و سودای مستان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۹۰۱

ز زخم دف کفم بدرید ای جانچه بستی کیسه را دستی بجنبان