گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۵۴

چه دانی تو خراباتی که هست از شش جهت بیرونخرابات قدیم است آن و تو نو آمده اکنون

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۵۵

چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنوندلم را دوزخی سازد دو چشمم را کند جیحون

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۵۶

مرا هر دم همی‌گویی که برگو قطعه شیرینبه هر بیتی یکی بوسه بده پهلوی من بنشین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۵۷

توقع دارم از لطف تو ای صدر نکوآییندرون مدرسه حجره به پهلوی شهاب‌الدین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۵۸

چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای مناز آن شادی بیاید جان نهان افتد به پای من

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۵۹

منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدیندلم پرنیش هجران است بهر نوش شمس الدین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۶۰

الا ای باد شبگیرم بیار اخبار شمس الدینخداوندم ولی دانی تو از اسرار شمس الدین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۶۱

ای قاعده مستان در همدگر افتادناستیزه گری کردن در شور و شر افتادن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۶۲

چون چنگ شدم جانا آن چنگ تو دروا کنصد جان به عوض بستان وان شیوه تو با ما کن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۶۳

ای سنجق نصرالله وی مشعله یاسینیا رب چه سبک روحی بر چشم و سرم بنشین

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۶۴

در پرده دل بنگر صد دختر آبستانزان گنجگه دل‌ها زان سجده گه مستان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۶۵

ای سرو و گل بستان بنگر به تهی دستاننانی ده و صد بستان‌هاده چه به درویشان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۶۶

ای کار من از تو زر ای سیمبر مستانهم سیم به یادم ده هم سیم و زرم بستان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۶۷

ای جانک من چونی یک بوسه به چند ای جانیک تنگ شکر خواهم زان شکرقند ای جان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۶۸

دروازه هستی را جز ذوق مدان ای جاناین نکته شیرین را در جان بنشان ای جان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۶۹

رو مذهب عاشق را برعکس روش‌ها دانکز یار دروغی‌ها از صدق به و احسان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۷۰

ای نفس چو سگ آخر تا چند زنی دندانوز کبر کسان رنجی و اندر تو دو صد چندان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۷۱

دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می داناز عاشق حق توبه وز باد هوا انبان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۷۲

ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوانوی حرص تو افزوده رو کم ترکوا برخوان

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۷۳

دانی که کجا جویی ما را به گه جستندر گردش چشم او آن نرگس آبستن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۷۴

از آتش روی خود اندر دلم آتش زنو آتش ز دلم بستان در چرخ منقش زن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۷۵

ای یار مقامردل پیش آ و دمی کم زنزخمی که زنی بر ما مردانه و محکم زن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۷۶

بی جا شو در وحدت در عین فنا جا کنهر سر که دوی دارد در گردن ترسا کن

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۸۷۷

ای دل چو نمی‌گردد در شرح زبان منوان حرف نمی‌گنجد در صحن بیان من