گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۵۲

از بزم رفتنی که گلستان الفت استدشنام دادنی که غزلخوان الفت است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۵۳

صفحه افلاک سرلوح کتاب غفلت استنسخه ایام طومار حساب غفلت است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۵۴

بلبل بیا که ناله ارزان غنیمت استابر بهار و صحبت یاران غنیمت است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۵۵

چو نیست قدر وفا طاقت جفا عبث استادب به کار نمی آید و حیا عبث است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۵۶

سوخت زندان خمارم سفر شیشه کجاستگوشه میکده آن دیر حرم پیشه کجاست

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۲۳ - گره گشای

پیرمردی مفلس و برگشته بختروزگاری داشت ناهموار و سخت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۵۷

رسوای دهرم و غم پنهاینم به جاستخاکم به باد رفت و گرانجانیم به جاست

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۵۸

یک حرف شکوه از لب خشنود برنخاستبسیار سوختیم و زما دود بر نخاست

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۵۹

ناله از دل بی خیال گلعذاری بر نخاستدرگلستان تا گلی ننشست خاری بر نخاست

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۶۰

به وادیی که مروت پناه صیاد استبه خواب رفتن آهو نگاه صیاد است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۶۱

هر دل از یاد تو مرغ چمن را زخود استحسن دمساز خود و عشق نظریاز خود است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۶۲

باده کامل عیار جوش خود استنشیه چابک سوار هوش خود است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۶۳

دل بی درد ز افسردن حالش پیداستصید آزاد ز نقش پر و بالش پیداست

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۶۴

گل دیوانگی از سایه خارم پیداستجوش آشفتگی از رقص غبارم پیداست

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۶۵

گل صد برگ ز درهم شده کارم پیداستچه بهاری ز جگر سوخته خارم پیداست

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۶۶

زعشق مرتبه حسن دلنشین پیداستزشیشه جوهر این آب آتشین پیداست

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۲۴ - گریهٔ بی سود

باغبانی قطره ای بر برگ گلدید و گفت این چهره جای اشک نیست

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۶۷

آتش نسبی از نفسم ظاهر و پیداستصد رنگ گل از خار و خسم ظاهر و پیداست

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۶۸

از هر آتشکده ای سینه فگاری پیداستخاطر نازکی از هر سر خاری پیداست

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۶۹

از عکس تنت جیب قبا آینه زار استپیراهن از اندام تو لبریز بهار است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۷۰

نه همین دام و نه دانه بسیار استدر هوا آشیانه بسیار است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۷۱

تنگ غم تو خانه دل از هوا پر استلب از ترانه خالی و گوش از نوا پر است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۷۲

بسکه از رشک سرشکم خاطر دریا پر استاز دل آب گهر تا غنچه دلها پر است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۷۳

به کشتنم نه همین حرف هجر یار پر استبه ملک طاقت من یاد انتظار پر است