گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۳۰

داغ بر دل می گذارم روز و شبنقد هستی می شمارم روز و شب

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۳۱

اگر دنیا اگر عقبا علی بن ابیطالباگر امروز اگر فردا علی بن ابیطالب

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۳۲

فلک آیینه اسکندر علی بن ابیطالبجهان تاریک و روشنگر علی بن ابیطالب

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۳۳

دل را بسوز و درد نهان را دوا طلبچون شعله از گداختگی توتیا طلب

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۳۴

روز وصل است انتظار غریبنیست اینها ز روزگار غریب

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۳۵

می پرستی می دهد یادم نوای عندلیبغلغل میناست در گوشم صدای عندلیب

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۳۶

از شوق دیده عقل چو تدبیر می گداختمجنون برای آینه زنجیر می گداخت

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۲۱ - گرگ و سگ

پیام داد سگ گله را شبی گرگیکه صبحدم بره بفرست میهمان دارم

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۳۷

می رنگ هوس در دل ویران من انداختزهد آمد و سجاده به دامان من انداخت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۳۸

نازک شد از وفا دل و قدر جفا شناختچشم ضعیف روشنی توتیا شناخت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۳۹

خون بود دل که لذت درد نهان شناختاین غنچه قطره بود که رنگ جنان شناخت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۴۰

عشق نیرنگ تغافل با دل بیتاب ریختهمچو گرد سرمه از چشم غزالم خواب ریخت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۴۱

ز گر مخوییت آتش ز لاله زار گریختز زهر چشم تو صیاد از شکار گریخت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۴۲

چنان زخوی تو هر کس به هر دیار گریختکه دشت در صدف و بحر در غبار گریخت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۴۳

خط بر سرهر حرف چو تقویم کشندتزان به که خطی بر سر تسلیم کشندت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۴۴

دلی ز دور به صد رنگ می نمایندتچو آب گشت دلت سنگ می نمایندت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۴۵

داغ تو ز بسکه سینه تاب استاشکم ز گل رخت گلاب است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۴۶

از آنم دل عدوی اضطراب استکه در دل یاد چشمش مست خواب است

پروین اعتصامی

شمارهٔ ۱۲۲ - گرگ و شبان

شنیدستم یکی چوپان نادانبخفتی وقت گشت گوسفندان

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۴۷

تو را ز حسن بهار جمال سیراب استمرا ز عشق خزان ملال سیراب است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۴۸

از جلوه تو چشم دل و جان لبالب استهر برگ غنچه ام ز گلستان لبالب است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۴۹

تا روغن چراغ دلم درد غربت استاسباب خانه وطنم گرد غربت است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۵۰

در آتش عشق تو خرد خام نخست استامید زسودای تو ناکام نخست است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۵۱

گر آن دیر آشنا بیگانه مست استخوشم کاین بیخبر دیوانه مست است