گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۱۳

خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکنجلوه را هم چون نگاه گرم هر جایی مکن

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۱۴

دیده را روشن سواد سطر بینایی مکنعقل را دیوانه زنجیر دانایی مکن

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۱۵

شعله پر ریزد به صید خاطر ناشاد منپر لبی تبخاله دارد از مبارکباد من

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۱۶

ز بس در عشق شد صرف خموشی روزگار مننفس در خاک می دزدد پس از مردن غبار من

عطار نیشابوری

غزل شمارهٔ ۱۷

زهی ماه در مهر سرو بلندتشکر در گدازش ز تشویر قندت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۱۷

بهار سوختن بخشیده سامانی به داغ منکه هر سو شعله ای گلدسته می بندد ز باغ من

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۱۸

گه استغنا گهی رو دیده ام منچها زآن طفل بدخو دیده ام من

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۱۹

مبین خوار اگر هست اگر نیستم مننظر کن که در آتش کیستم من

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۲۰

چو اخگر شعله پرورد است مغز استخوان منچه منتها که دارد گرمی عشقت به جان من

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۲۱

چون شعله آبروی نیاز است خون منچون بیخودی چکیده راز است خون من

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۲۲

گر افسرده گر سرکش است آه منجگر گوشه آتش است آه من

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۲۳

گر به محشر لطف ساقی عذرخواه آید برونکو دلی کز عهده شرم گناه آید برون

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۲۴

دچارم گر شود آیینه گوید سیر باغ است اینز دل چون بگذرد پرسد چه زخم است این چه داغ است این

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۲۵

چشم بیگانگی پناه ببینمژه فتنه دستگاه ببین

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۲۶

بیا و در دلم ای وحشت آشنا بنشینچو چشم خود به سراپرده حیا بنشین

عطار نیشابوری

غزل شمارهٔ ۱۸

دم مزن گر همدمی می بایدتخسته شو گر مرهمی می بایدت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۲۷

سروری چنین و جلوه رعنایی اینچنیناز دیده کم مباد تماشایی اینچنین

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۲۸

صبر و شکیب دیده و جان و دلم از اوغافل کسی که می شمرد غافلم از او

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۲۹

سرو رعنا غبار جلوه اوگل خودرو شکار جلوه او

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۳۰

رو دیده ام زگرمی بی اختیار توتأثیر عشق کرد مرا شرمسار تو

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۳۱

بیا در آتشم افکن بگو ببین و بروگره میفکن از افسوس بر جبین و برو

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۳۲

خونم به جوش آمده تیغ نگاه کومو تیر می کشد به تنم صیدگاه کو

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۳۳

نگه خون شد به چشم دیدنی کودل آتشخانه شد گل چیدنی کو

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۳۴

گریزان خودم از شرم بی تابی پناهی کوسراپا حرف تقصیرم زبان عذرخواهی کو