گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

عطار نیشابوری

غزل شمارهٔ ۲۱

تا به عمدا ز رخ نقاب انداختخاک در چشم آفتاب انداخت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۵۷

داریم بر تو احترامیدیدیم جواب از سلامی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۵۸

هر جلوه که در دیده ما کرده سلامیهر ناله که از خاطر ما رفته پیامی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۵۹

هیچ دانی که چرا خوش چشمیاز برای دل ما خوش چشمی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۶۰

درد دل ز آن بیشتر دارم که تدبیرش کنیدل از آن دیوانه تر دارم که زنجیرش کنی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۶۱

همه نازی نیاز می بینیشوخی و امتیاز می بینی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۶۲

مستی سراسر سفر ناز می رویخوش می روی و گوش بر آواز می روی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۶۳

نمی دانم زبان دادخواهیگرفتار توام خواهی نخواهی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۶۴

به طوفان اشکی به غوغای آهیبه غارت دهم محشری از نگاهی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۶۵

به استقبال مژگان سیاهینگاهم می رود هر دم به راهی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۶۶

خویش آیینه دار خود راییگریه ها خنده تماشایی

عطار نیشابوری

غزل شمارهٔ ۲۲

عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوختمرغ جان را نیز چون پروانه بال و پر بسوخت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۶۷

نه سوخته الفت دردم نه دواییداغم همه ناسور جدایی است جدایی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۶۸

دیده از جوش گریه دریاییسینه از شور ناله صحرایی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸۶۹

دل کشته آرزوست می گوییبی مغزی و حرف پوست می گویی

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱

سینه ای داده ام به تیغ جفاجگر از چاک کرده ام پیدا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲

دیده پاک حباب می حال است اینجالب خاموش دم صبح خیال است اینجا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۳

به رنگ لاله می جوشد پری جای شکار اینجابه خون رنگ و بوی خویش می غلتد بهار اینجا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۴

ز سیر قدر بهار و خزان شود پیداز خار و گل هنر باغبان شود پیدا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۵

نظاره خطش از هوش می برد ما رابه سیر باغ بناگوش می برد ما را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶

جنون دانسته گستاخ تماشا می کند ما راکه می داند حجاب عشق رسوا می کند ما را

عطار نیشابوری

غزل شمارهٔ ۲۳

آه های آتشینم پرده های شب بسوختبر دل آمد وز تف دل هم زبان هم لب بسوخت

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷

دهقان که ز ما بیش خرد حاصل ما رااز شبنم و گل ساخته آب و گل ما را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۸

جنون که کرد به دیوانگی مثل ما راگل همیشه بهار است در بغل ما را