گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۹

الهی آشنا کن ساقی بیگانه ما راکه از زهر نگاهی پر کند پیمانه ما را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۰

من که گشتم خاک ره پروای افلاکم چرامن که کردم ترک سر از دردسر باکم چرا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۱

اگر دانم که عشقت گرمتر خواهد تب خود رانسازم آشنای استجابت یارب خود را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۲

ز بی سرمایگی دادم سرانجامی سر خود رابه دست صد شکست دل سپردم ساغر خود را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۳

بسکه بر هم زد ز ترکش خانه زنبور راکرد چون مژگان به چشمم ظلمتستان نور را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۴

رخصت طوفان دهم گر اشک عالمگیر راگم کند چون موج دریا رشته تدبیر را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۵

پیش می میرم به راهت نقش پای خویش راگرد سرگردم زیادت مدعای خویش را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۶

غم عشقت زده ره خواب مراکرده پر کاسه خوناب مرا

عطار نیشابوری

غزل شمارهٔ ۲۴

دولت عاشقان هوای تو استراحت طالبان بلای تو است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۷

دلیل بادیه دیوانگی بس است مراهمین نشانه فرزانگی بس است مرا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۸

حیرت آبادی که او پهلو نشین باشد مراکاش همچون شمع جان در آستین باشد مرا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۱۹

به آفتاب برابر مساز یار مراکه همنشین خزان می کنی بهار مرا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲۰

نیست در سر هوس جوش خریدار مرامی گدازد چه کنم گرمی بازار مرا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲۱

نسیم بی نیازی کرد تا روشن چراغم راهوای ناامیدی برد از سر کشت باغم را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲۲

صبح بیدار ندارد نظر پاک مراآب در شیر کند دیده نمناک مرا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲۳

کرده ای لبریز می جام مرادیده ای فال سرانجام مرا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲۴

گشته سودای غمش هم درد و هم درمان مرامی تراود آب خضر از آتش پنهان مرا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲۵

ز پرده های خموشی شنو فغان مرابه غیر غنچه نفهمد کسی زبان مرا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲۶

کرده ام مرغی سبکروحی امید و بیم رااضطرابم در بغل دارد گل تسلیم را

عطار نیشابوری

غزل شمارهٔ ۲۵

دلبرم در حسن طاق افتاده استقسم من زو اشتیاق افتاده است

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲۷

باشد خطر ز وصل جدایی کشیده راتیغ اجل در آب بود سگ گزیده را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲۸

کرده ام از غیر خیال دوست خالی سینه رااز غبار آرزو شستم دل بی کینه را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۲۹

صبح شد ساقی بده جام می دیرینه راتا بر افروزیم از این آتش چراغ سینه را

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۳۰

دیده آشوب نگاه فتنه پرداز تو رانیست پروای قیامت کشته ناز تو را