گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیر شهرستانی

بیا که فال جنون کرده ایم جنگ تو را

شمارهٔ ۳۱

به نرخ گوهر دل می خریم سنگ تو را

اسیر شهرستانی

زمین که گنج روان گفته خاک راه تو را

شمارهٔ ۳۲

به حشر پس ندهد کشته نگاه تو را

اسیر شهرستانی

چه داد شکر دهم شوق آرزوی تو را

شمارهٔ ۳۳

طواف اگر نکند قبله گاه کوی تو را

اسیر شهرستانی

به عالمی ندهم ذوق می پرستی را

شمارهٔ ۳۴

شکسته دل نکنم گریه های مستی را

اسیر شهرستانی

از سر بگذار خودنمایی را

شمارهٔ ۳۵

تا فاش بینی آشنایی را

اسیر شهرستانی

ز عندلیب چه پرسی نشان خانه ما

شمارهٔ ۳۶

که پی نبرد صبا هم به آشیانه ما

عطار نیشابوری

آن نه روی است ماه دو هفته است

غزل شمارهٔ ۲۶

وان نه قد است سرو بررفته است

اسیر شهرستانی

گل غم داغ جنون سوخته تا بر سر ما

شمارهٔ ۳۷

تشنه خون تمناست لب ساغر ما

اسیر شهرستانی

عهد تمکین با دل دیوانه بستن کار ما

شمارهٔ ۳۸

خاطر خود را ز هر اندیشه خستن کار ما

اسیر شهرستانی

شد فزون بیغم شکست خاطر دلگیر ما

شمارهٔ ۳۹

کو خراجی تا کند بار دگر تعمیر ما

اسیر شهرستانی

بهر پاس عشق خاموشی نشد دمساز ما

شمارهٔ ۴۰

پر بلند افتاده بود این پرده آواز ما

اسیر شهرستانی

تا کی نشوی گوش بر آواز دل ما

شمارهٔ ۴۱

همراز دل مایی و هم راز دل ما

اسیر شهرستانی

عقد گوهر چون صدف در آستین داریم ما

شمارهٔ ۴۲

خونبهای خویش در زیر نگین داریم ما

اسیر شهرستانی

حرف عشق دوست را افسانه می دانیم ما

شمارهٔ ۴۳

سایه های بید را دیوانه می دانیم ما

اسیر شهرستانی

ویران ز چشمی شد خانه ما

شمارهٔ ۴۴

محشر غبار است ویرانه ما

اسیر شهرستانی

می کند مشق تپیدن دل دیوانه ما

شمارهٔ ۴۵

بال پرواز شود باده به پیمانه ما

اسیر شهرستانی

سینه صافند به هم عاقل و دیوانه ما

شمارهٔ ۴۶

زهد و مستی دو حبابند ز پیمانه ما

عطار نیشابوری

تا کی از صومعه خمار کجاست

غزل شمارهٔ ۲۷

خرقه بفکندم زنار کجاست

اسیر شهرستانی

گرد فتادگی شده بال همای ما

شمارهٔ ۴۷

منت نمی کشد ز کسی مدعای ما

اسیر شهرستانی

گر به ما فاش شود معنی نادانی ما

شمارهٔ ۴۸

دشت را بحر کند اشک پشیمانی ما

اسیر شهرستانی

ای نگاهت از شوخی محشر تغافل ها

شمارهٔ ۴۹

عارضت ز تاب می خانه سوز بلبل ها

اسیر شهرستانی

الفت نمی کنند به کس دل دویده ها

شمارهٔ ۵۰

گلچین نمی شوند جراحت گزیده ها

اسیر شهرستانی

بسکه دارد دل توکل بر هوا

شمارهٔ ۵۱

میزند عمدا تغافل بر هوا

اسیر شهرستانی

ناله از تاثیر هویی در کمین دارم بیا

شمارهٔ ۵۲

جان برای مقدمت در آستین دارم بیا