گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

عطار نیشابوری

عاشقی و بی نوایی کار ماست

غزل شمارهٔ ۳۲

کار کار ماست چون او یار ماست

اسیر شهرستانی

دلیل شوق به رهزن درست پیمان است

شمارهٔ ۹۷

خوشا دلی که به دشمن درست پیمان است

اسیر شهرستانی

قفل کتابخانه حیرت دل من است

شمارهٔ ۹۸

صندوق رازهای محبت دل من است

اسیر شهرستانی

یاد روی تو نور چشم من است

شمارهٔ ۹۹

آب آیینه آتش چمن است

اسیر شهرستانی

بیاض ساده دیوانگی کتاب من است

شمارهٔ ۱۰۰

دل شکسته من ساغر شراب من است

اسیر شهرستانی

شراب لعل که سرمایه حیات من است

شمارهٔ ۱۰۱

که جوش خضر جگر تشنه نبات من است

اسیر شهرستانی

خوابهای بی اثر تأثیر فریاد من است

شمارهٔ ۱۰۲

بیزبانی گلستان خاطر شاد من است

اسیر شهرستانی

دمید سبزه دگر عید انتعاش من است

شمارهٔ ۱۰۳

حریر سایه گل فرش خوش قماش من است

اسیر شهرستانی

درد دوا فروش طبیب دل من است

شمارهٔ ۱۰۴

بیتابی سپند شکیب دل من است

اسیر شهرستانی

ضعف بازوی من کمان من است

شمارهٔ ۱۰۵

دل جان سخت من نشان من است

اسیر شهرستانی

دل به راحت ندهم پاس محبت این است

شمارهٔ ۱۰۶

مژه بر هم نزنم خواب فراغت این است

عطار نیشابوری

این چه سوداست کز تو در سر ماست

غزل شمارهٔ ۳۳

وین چه غوغاست کز تو در بر ماست

اسیر شهرستانی

فتاده ایم ز پا در ره تو کام این است

شمارهٔ ۱۰۷

سپرده ایم به یاد تو جان پیام این است

اسیر شهرستانی

ز جلوه تو زمین چون نگار رنگین است

شمارهٔ ۱۰۸

به خاطری که تو باشی غبار رنگین است

اسیر شهرستانی

ببالد دیده حیرانی پناه است

شمارهٔ ۱۰۹

بنازد دل محبت دستگاه است

اسیر شهرستانی

سرو دلجوی قیامت اعتدالی داشته است

شمارهٔ ۱۱۰

باده لعل لب شیرین خیالی داشته است

اسیر شهرستانی

تا دلت مایل شکار صید صحرا گشته است

شمارهٔ ۱۱۱

سبزگردیدن به کام دانه ما گشته است

اسیر شهرستانی

بس که در بزمش نگه سرمشق حیرت گشته است

شمارهٔ ۱۱۲

راز دل ممنون تأثیر محبت گشته است

اسیر شهرستانی

مژگان او به دام نگاهم گرفته است

شمارهٔ ۱۱۳

هرجا که می روم سر راهم گرفته است

اسیر شهرستانی

بس که مژگان کجت عربده ناک افتاده است

شمارهٔ ۱۱۴

هرکجا می نگرم سینه چاک افتاده است

اسیر شهرستانی

تا همتم به راه طلب پا نهاده است

شمارهٔ ۱۱۵

پا بر سر هزار تمنا نهاده است

اسیر شهرستانی

چون غبارم جلوه بیباکی از جا برده است

شمارهٔ ۱۱۶

خاکساری بین که کارم را چه بالا برده است

عطار نیشابوری

راه عشق او که اکسیر بلاست

غزل شمارهٔ ۳۴

محو در محو و فنا اندر فناست

اسیر شهرستانی

سرگشتگی نشستنم از یاد برده است

شمارهٔ ۱۱۷

بیهوده گردیم گرو از یاد برده است