شعرِ فارسی

بخش ۵۴ - خریدن خاتم انبیاء ص خود را به گردکان

هان و هان ما را از این طفلان بخرسوی خانمان روان شو زودتر

بخش ۵۵ - مرد عارفی که شنید مکالمه زن را با شوهر

عارفی می رفت روزی در رهیبا دل دانا و جان آگهی

بخش ۵۶ - شرح حدیث قدسی کنت کنزاً مخفیاً فاحببت ان اعرف فخلقت الخلق لکی اعرف

خواست تا گردد عیان و آشکارسر زند خورشید در دیجورتار

بخش ۵۷ - تتمه حکایت مرد عارف با زن خود

گفت آن عارف که با من گفت بازآن نگار روح بخش دل نواز

بخش ۵۸ - در بیان اشاره به حدیث نیة المؤمن خیر من عمله

زان سبب فرمود آن شاه اجلنیت مؤمن بود به از عمل

ای دل ز جان در آی که جانان پدید نیست

غزل شمارهٔ ۱۱۰

با درد او بساز که درمان پدید نیست

بخش ۵۹ - حکایت عارفی که شب به گدایی رفت

بود در شهری یکی مرد خدایاز در هر نیک و بد ببریده پای

بخش ۶۰ - حکایت سمنون محب که بلا طلبید و طاقت نیاورد و از پا درآمد

برد سمنون محب را شور عشقروزی اندر قله های طور عشق

بخش ۶۱ - رجوع به حکایت عارف خانه نشین با زن خود

روزه را شبها به آب افطار کردشکر کرد و سجده ی جبار کرد

بخش ۶۲ - جواب زن به شوهر خود

زن جوابش داد کای مرد خداای که هستی در عبادت پارسا

بخش ۶۳ - جواب دادن مرد عارف زن خود را

گفت زن را مرد عارف در جوابتو کجا و فهم آیات و کتاب

بخش ۶۴ - حکایت آمدن عرب شترسوار به شهر ری و سؤال اهل شهراز او و احوال کاروان آن عرب

آن عرب آمد به سوی شهر ریاز بنی قعقاع یا از اهل طی

بخش ۶۵ - تتمه جواب مرد عارف زن را

گو به زن آخر چه گفت آن مؤتمنگفت قرآن می نفهمی دم مزن

بخش ۶۶ - جواب دادن زن مرد را

گفت آن زن ای قرین دیربازای که داری دعوی فهم دراز

بخش ۶۷ - حکایت آن شکم‌پرست پرخور که از قرآن کُلوا وَ اشْرَبوا را آموخته بود

آن یکی پرسید از پر خواره ایحرفتی داری و یا بیکاره ای

بخش ۶۸ - در بیان مذمت و نکوهش فلاسفه

آن یکی گردیده محو فلسفهخویش را دانا شمرده از سفه

از قوت مستیم ز هستیم خبر نیست

غزل شمارهٔ ۱۱۱

مستم ز می عشق و چو من مست دگر نیست

بخش ۶۹ - در بیان رفتن شیطان به در خانه ی فرعون

خانه ی فرعون را شیطان شبیحلقه بر در زد که دارم مطلبی

بخش ۷۰ - در نکوهش صوفیان این زمان و نارسا بودن افعال با اقوالشان

هیچ دانی چیست صوفی مشربیملحدی بنگی مباحی مذهبی

بخش ۷۱ - حکایت آن شخص که مرید صوفیان شد و به واسطه اعمال آنها نادم گردید

ساده مردی بود از اهل سدادبود او از صوفیان نیک اعتقاد

بخش ۷۲ - در نکوهش فقهای بی عمل

وان دگر خود را فقیه شهر خواندحکم برمال و دماء خلق راند

بخش ۷۳ - تتمه حکایت مرد عارف و زن خود

گفت عارف در جواب جفت خویشکی تو مغرور خیالات پریش

بخش ۷۴ - در بیان گفتگوی شخصی با شترمرغ

ماند حیران اندر آن صحرا فریدگفت ناگاهان شترمرغی پدید

بخش ۷۵ - حکایت آن صوفی که در حال وجد خود را بر امردی افکند

صوفیان را حلقه ای در ذکر بودکارشان در حلقه ذکر و فکر بود