شعرِ فارسی

هرگز دل ما غمین ز بیش و کم نیست

شمارهٔ ۸۰

گر بیش و اگر کم دل ما را غم نیست

باغی که در آن آب و هوا روشن نیست

شمارهٔ ۸۱

هرگز گل یکرنگ در آن گلشن نیست

آن سلسله را که جز خطا باطن نیست

شمارهٔ ۸۲

کس نیست که بر خطایشان طاین نیست

هر که را عشق تو سرگردان کرد

غزل شمارهٔ ۲۰۷

هرگزش چاره آن نتوان کرد

هر چند که انقلاب را قاعده نیست

شمارهٔ ۸۳

در آتش و خون برای کس مایده نیست

در کشور ما که دزد را واهمه نیست

شمارهٔ ۸۴

جز گرگ شبان برای مشتی رمه نیست

در مملکتی که نام آزادی نیست

شمارهٔ ۸۵

ویرانی آن قابل آبادی نیست

شمارهٔ ۸۶ - مجلس پنجم

تا رسم غنی غیر دل آزاری نیستاز بهر فقیر چاره جز زاری نیست

ای خصم تو را مجال کین توزی نیست

شمارهٔ ۸۷

در کشور ما امید فیروزی نیست

چون نامه ما برای کلاشی نیست

شمارهٔ ۸۸

چون خامه ما مرتشی از راشی نیست

شمارهٔ ۸۹ - عدلیه

در کشور ما که جنگ اصنافی نیستحاکم به جز از اصول اشرافی نیست

در مملکتی که جنگ اصنافی نیست

شمارهٔ ۹۰

آزادی آن منبسط و کافی نیست

دردی بتر از علت نادانی نیست

شمارهٔ ۹۱

جز علم دوای این پریشانی نیست

هر کس که بعهد دوستی پایه نداشت

شمارهٔ ۹۲

در دست برای سود سرمایه نداشت

عزم خرابات بی فنا نتوان کرد

غزل شمارهٔ ۲۰۸

دست به یک درد بی صفا نتوان کرد

عمری که مرا به گردش و سیر گذشت

شمارهٔ ۹۳

دیروز به کعبه دوش در دیر گذشت

دیشب که به صد فتنه و آشوب گذشت

شمارهٔ ۹۴

از مهر به من آن مه محبوب گذشت

عهدی که در این خانه نوا بود گذشت

شمارهٔ ۹۵

همسایه به ما حکمروا بود گذشت

عمری که مرا به گردش و سیر گذشت

شمارهٔ ۹۶

دیروز به کعبه دوش در دیر گذشت

عمری به ره جنون نشستیم و گذشت

شمارهٔ ۹۷

وز ملک خرد برون نشستیم و گذشت

ای دیده تو را بر آب دیدیم و گذشت

شمارهٔ ۹۸

ای خانه تو را خراب دیدیم و گذشت

خوش آنکه چو من حیات جاوید گرفت

شمارهٔ ۹۹

وز دولت جام جای جمشید گرفت

اول ره کار را نشان باید داد

شمارهٔ ۱۰۰

در موقع کار امتحان باید داد

ای دوست برای دوست جان باید داد

شمارهٔ ۱۰۱

در راه محبت امتحان باید داد