ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سحاب اصفهانی

گر قصه ای از زلف چو چوگان تو آرم

شمارهٔ ۲۶۴

سرها همه چون گوی به میدان تو آرم

سحاب اصفهانی

به روی غیر چو نگذاریم که در بندم

شمارهٔ ۲۶۵

زآستان توام به که رخت بر بندم

سحاب اصفهانی

در خیال تو به افتاده است دل از باده ام

شمارهٔ ۲۶۶

زین سبب از چشمت ای پیر مغان افتاده ام

سحاب اصفهانی

پنهان ز مدعی به کناری گرفته ایم

شمارهٔ ۲۶۷

آن زلف بی قرار و قراری گرفته ایم

عطار نیشابوری

عشقت ایمان و جان به ما بخشد

غزل شمارهٔ ۲۶۶

لیک بی علتی عطا بخشد

سحاب اصفهانی

امید مهر به هر کس که بود جز تو گسستم

شمارهٔ ۲۶۸

به صد امید وفایی که دل به مهر تو بستم

سحاب اصفهانی

دل شد از دست و به راه طلبش آنچه دویدم

شمارهٔ ۲۶۹

غیر ناکامی و رنج و غم و اندوه ندیدم

سحاب اصفهانی

از دست دادخواه اگر این است آه من

شمارهٔ ۲۷۰

آه ار به داد من نرسد داد خواه من

سحاب اصفهانی

کاش اکنون که به کوی تو بود منزل من

شمارهٔ ۲۷۱

بود بر پای من این بند که دارد دل من

سحاب اصفهانی

چندید عتاب و ناز نخواهد هلاک من

شمارهٔ ۲۷۲

از یک نگه به باد توان داد خاک من

سحاب اصفهانی

رخ یاران دو زلف تیره پوشیدند از یاران

شمارهٔ ۲۷۳

سیه کردند روز عالمی را آن سیه کاران

سحاب اصفهانی

نرسد تیر تو بر پیکر من

شمارهٔ ۲۷۴

هست گویی به خدنگت پر من

سحاب اصفهانی

گل گلزار گر از آب وگل آید بیرون

شمارهٔ ۲۷۵

گل مهر تو ز گلزار دل آید بیرون

سحاب اصفهانی

آه که آخر نماند ای بت دمساز من

شمارهٔ ۲۷۶

حسن بدانجام تو عشق خوش آغاز من

سحاب اصفهانی

با جفا جوی او مشکل شود دمساز من

شمارهٔ ۲۷۷

ور کسی از عاشقان با وی بسازد باز من

عطار نیشابوری

هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می کشد

غزل شمارهٔ ۲۶۷

آتش سودای او جانم در آتش می کشد

سحاب اصفهانی

مدعی را کرد یار خویشتن

شمارهٔ ۲۷۸

تا کنم من فکر کار خویشتن

سحاب اصفهانی

همین تا از نگاهی بی قرارم می توان کردن

شمارهٔ ۲۷۹

ز وصل خویش فکری هم به حالم می توان کردن

سحاب اصفهانی

به زلف او همه دل های دل فگاران بین

شمارهٔ ۲۸۰

به بی قرار دگر جای بی قراران بین

سحاب اصفهانی

ز خاک کویش ای دل گاه گاهی دیده روشن کن

شمارهٔ ۲۸۱

وگر ز آن هم نه ای خرسند یاد از حسرت من کن

سحاب اصفهانی

کس نگفت ای دل به این لیلی و شان نظاره کن

شمارهٔ ۲۸۲

همچو مجنون خویش را بر کوه و دشت آواره کن

سحاب اصفهانی

چند خونش رود از دیده نمناک برون

شمارهٔ ۲۸۳

کاش از سینه رود این دل صد چاک برون

سحاب اصفهانی

بندد دل ار چنین خم مشکین کمند او

شمارهٔ ۲۸۴

ای صید دل مجوی خلاصی ز بند او

سحاب اصفهانی

از اشک عاشقان که نماید به کوی تو

شمارهٔ ۲۸۵

گیرم که باد خاک من آرد به سوی تو