ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جهان ملک خاتون

ای رخت آیینه لطف خدا

شمارهٔ ۲۲

زلف تو دلبند و لعلت دلگشا

عطار نیشابوری

نه قدر وصال تو هر مختصری داند

غزل شمارهٔ ۲۹۱

نه قیمت عشق تو هر بی خبری داند

جهان ملک خاتون

گفتم آن ترک جفا جو نکند هیچ وفا

شمارهٔ ۲۳

نکند با دل سرگشته ما غیر جفا

جهان ملک خاتون

این جهان بی وفا با کس نکرده ست او وفا

شمارهٔ ۲۴

درد از او بسیار باشد زو نمی آید دوا

جهان ملک خاتون

دلبرا تا کی زنی بر جان ما تیغ جفا

شمارهٔ ۲۵

بگذر از این رسم جانا مگذر از راه وفا

جهان ملک خاتون

همیشه میل نگارم بود به سوی جفا

شمارهٔ ۲۶

نه مهر در دل سنگین او بود نه وفا

جهان ملک خاتون

ناگهان از در درآمد آن بت سرمست ما

شمارهٔ ۲۷

یک نظر بر ما فکند و دل ببرد از دست ما

جهان ملک خاتون

ای باد صبحدم چه خبر از نگار ما

شمارهٔ ۲۸

چونست حال آن صنم گلعذار ما

جهان ملک خاتون

بشکست چشم مست تو جانا خمار ما

شمارهٔ ۲۹

بربود زلف شست تو از دل قرار ما

جهان ملک خاتون

در باغ گل نماند و برفت از دیار ما

شمارهٔ ۳۰

خوش بود هفته ای دو سه گل در کنار ما

جهان ملک خاتون

گر آیی تنگ یک شب در بر ما

شمارهٔ ۳۱

فدای پای جانان این سر ما

جهان ملک خاتون

اگر اقبال باشد یاور ما

شمارهٔ ۳۲

دهد داد ضعیفان داور ما

عطار نیشابوری

دلی کز عشق تو جان برفشاند

غزل شمارهٔ ۲۹۲

ز کفر زلف ایمان برفشاند

جهان ملک خاتون

ما سر نهاده ایم به پایش بگو صبا

شمارهٔ ۳۳

با سرو ناز تا که چرا سر کشد ز ما

جهان ملک خاتون

مرا که فرض شد از جان و دل دعای شما

شمارهٔ ۳۴

بگو چگونه بگویم دمی ثنای شما

جهان ملک خاتون

کسی که مهر رخت را سرشت با گل ما

شمارهٔ ۳۵

هم او نهاد مگر داغ عشق بر دل ما

جهان ملک خاتون

نشست بار فراقی چو کوه بر دل ما

شمارهٔ ۳۶

به وصل خویش مگر حل کنی تو مشکل ما

جهان ملک خاتون

درد دردت تا به کی نوشیم ما

شمارهٔ ۳۷

سر عشقت تا به کی پوشیم ما

جهان ملک خاتون

تا تو از لب کرده ای درمان ما

شمارهٔ ۳۸

آتشی افکنده ای در جان ما

جهان ملک خاتون

دردمندم از لب لعلت بده درمان ما

شمارهٔ ۳۹

کز رخ چون خور فکندی آتشی در جان ما

جهان ملک خاتون

آه و صد آه از جفای چرخ بی سامان ما

شمارهٔ ۴۰

دل پر از دردست از او او کی کند درمان ما

جهان ملک خاتون

آتشی از رخ چرا افکنده ای در جان ما

شمارهٔ ۴۱

همچو زلفت ای صنم بشکسته ای پیمان ما

جهان ملک خاتون

درون دیده نشستی و دل شدت ماوا

شمارهٔ ۴۲

نظر چرا نکنی دلبرا ز مهر به ما

عطار نیشابوری

روی تو کافتاب را ماند

غزل شمارهٔ ۲۹۳

آسمان را به سر بگرداند