ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جهان ملک خاتون

گرت ز صحبت ما دلبرا ملالی هست

شمارهٔ ۲۳۸

میان ما و تو ای نور دیده حالی هست

جهان ملک خاتون

تو مپندار که بی لعل توام کامی هست

شمارهٔ ۲۳۹

یا بجز نقش خیال تو دلارامی هست

جهان ملک خاتون

دلم چون چشم سرمستش کنون در عین خماریست

شمارهٔ ۲۴۰

نشسته در غم رویش جهان در کوی غمخواریست

جهان ملک خاتون

باز دل را به غم عشق تو خوش بازاریست

شمارهٔ ۲۴۱

زآنکه بر روی گلت بلبل جان با زاریست

جهان ملک خاتون

ما را سر و کار با نگاریست

شمارهٔ ۲۴۲

دل در خم زلف غمگساریست

عطار نیشابوری

سر مستی ما مردم هشیار ندانند

غزل شمارهٔ ۳۱۳

انکار کنان شیوه این کار ندانند

جهان ملک خاتون

مقصود جهان از دو جهان وصل نگاریست

شمارهٔ ۲۴۳

ورنی به جهانم بجز این کار چه کاریست

جهان ملک خاتون

مرا جان پای بند مهر یاریست

شمارهٔ ۲۴۴

دلم آشفته زلف نگاریست

جهان ملک خاتون

ای بت نامهربان این ستم از بهر چیست

شمارهٔ ۲۴۵

بر دل بیچاره ای کز دل و از جان بریست

جهان ملک خاتون

ای باد صبحدم خبر آن نگار چیست

شمارهٔ ۲۴۶

آخر هوای آن صنم گل عذار چیست

جهان ملک خاتون

ای باد صبحدم خبر آن نگار چیست

شمارهٔ ۲۴۷

بویت خوش است حال سر زلف یار چیست

جهان ملک خاتون

ای جهان این همه درد دل بی پایان چیست

شمارهٔ ۲۴۸

دردم از حد بشد اکنون تو بگو درمان چیست

جهان ملک خاتون

دل به عشق یار دادم چاره چیست

شمارهٔ ۲۴۹

داغ او بر دل نهادم چاره چیست

جهان ملک خاتون

ما را به درد عشق تو جز صبر چاره چیست

شمارهٔ ۲۵۰

وز دور در جمال رخت جز نظاره چیست

جهان ملک خاتون

در سر هوسم ز عشق بازیست

شمارهٔ ۲۵۱

عشقش که نه از سر مجازیست

جهان ملک خاتون

بیا که غمزه مستت به عین دلدوزیست

شمارهٔ ۲۵۲

جمال روی تو در غایت دلفروزیست

خیام نیشابوری

اکنون که گل سعادتت پربار است

رباعی شمارهٔ ۹

دست تو ز جام می چرا بیکار است

عطار نیشابوری

عاشقان چون به هوش باز آیند

غزل شمارهٔ ۳۱۴

پیش معشوق در نماز آیند

جهان ملک خاتون

نظر به روی تو صبحی نشان فیروزیست

شمارهٔ ۲۵۳

که حسن روی تو در غایت دل افروزیست

جهان ملک خاتون

مرا بر در تو سر بندگیست

شمارهٔ ۲۵۴

که از بندگی تو فرخندگیست

جهان ملک خاتون

هر جا که همچو روی تو در بوستان گلیست

شمارهٔ ۲۵۵

فریاد و الغیاث که معشوق بلبلیست

جهان ملک خاتون

بلبلا این چمن چه بستانیست

شمارهٔ ۲۵۶

ناله می زن که خوش گلستانیست

جهان ملک خاتون

هرچند دلارام مرا مهر و وفا نیست

شمارهٔ ۲۵۷

یک لحظه خیالش ز من خسته جدا نیست

جهان ملک خاتون

به دردم غیر وصل تو دوا نیست

شمارهٔ ۲۵۸

چرا با ما تو را جز ماجرا نیست