ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

عطار نیشابوری

چو در غم تو جز جان چیزی دگرم نبود

غزل شمارهٔ ۳۳۲

پیش تو کشم کز تو غمخوارترم نبود

جهان ملک خاتون

دلبرا سرو قدت شکل صنوبر دارد

شمارهٔ ۴۳۳

که تواند که دل از قامت تو بردارد

جهان ملک خاتون

نگار من دلی چون سنگ دارد

شمارهٔ ۴۳۴

ز نام عاشقانش ننگ دارد

جهان ملک خاتون

سر سرگشته سودای تو دارد

شمارهٔ ۴۳۵

هوای قد و بالای تو دارد

جهان ملک خاتون

صبوری در غم جانان که دارد

شمارهٔ ۴۳۶

دوای درد بی درمان که دارد

جهان ملک خاتون

تو نظر کن که بت من چه جمالی دارد

شمارهٔ ۴۳۷

بر لب چشمه حیوان خط و خالی دارد

جهان ملک خاتون

دل من با سر زلف تو هوایی دارد

شمارهٔ ۴۳۸

دردمندست و ز لعل تو دوایی دارد

جهان ملک خاتون

دلبر غم حال ما ندارد

شمارهٔ ۴۳۹

یک ذره به دل وفا ندارد

جهان ملک خاتون

گویند جهان وفا ندارد

شمارهٔ ۴۴۰

میلی سوی وصل ما ندارد

جهان ملک خاتون

آن کیست که با یاد تو دل شاد ندارد

شمارهٔ ۴۴۱

آن کس که مگر عهد غمت یاد ندارد

جهان ملک خاتون

دل در غم هجران تو بهبود ندارد

شمارهٔ ۴۴۲

جز وصل تواش هیچ دوا سود ندارد

عطار نیشابوری

کسی کو خویش بیند بنده نبود

غزل شمارهٔ ۳۳۳

وگر بنده بود بیننده نبود

جهان ملک خاتون

آن بنده که جز تو کس ندارد

شمارهٔ ۴۴۳

جز بندگیت هوس ندارد

جهان ملک خاتون

نگار از حال زارم غم ندارد

شمارهٔ ۴۴۴

به ریش خاطرم مرهم ندارد

جهان ملک خاتون

غم هجر تو پایانی ندارد

شمارهٔ ۴۴۵

به غیر از وصل درمانی ندارد

جهان ملک خاتون

مهر رویش نه چنانم نگران می دارد

شمارهٔ ۴۴۶

دایمم خون دل از دیده روان می دارد

جهان ملک خاتون

کسی که تخم غمت در میان جان کارد

شمارهٔ ۴۴۷

روا بود که جهان را ز یاد بگذارد

جهان ملک خاتون

دوای درد دوری صبر دارد

شمارهٔ ۴۴۸

کسی کاو عشق ورزد صبر کارد

جهان ملک خاتون

دلم ز درد غم عشق جان نخواهد برد

شمارهٔ ۴۴۹

گمان هستی این ناتوان نخواهد برد

جهان ملک خاتون

هجر رویت آب چشم ما به دریا می برد

شمارهٔ ۴۵۰

بوی زلفت صبحدم بادی به هرجا می برد

جهان ملک خاتون

چشم خواب آلود او بنگر که چون دل می برد

شمارهٔ ۴۵۱

درد عشقش از دل ما صبر مشکل می برد

جهان ملک خاتون

شب هاست کز خیال تو خوابم نمی برد

شمارهٔ ۴۵۲

شب نیست کآتش غمت آبم نمی برد

خیام نیشابوری

ای آمده از عالم روحانی تفت

رباعی شمارهٔ ۱۱

حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت

عطار نیشابوری

با لب لعلت سخن در جان رود

غزل شمارهٔ ۳۳۴

با سر زلف تو در ایمان رود