ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جهان ملک خاتون

تا دیده من بر رخ همچون قمر افتاد

شمارهٔ ۴۱۱

راز دلم از پرده محنت به در افتاد

جهان ملک خاتون

جهان را با غم رویت خوش افتاد

شمارهٔ ۴۱۲

ز رخسارت دلم در آتش افتاد

عطار نیشابوری

هر که را در عشق تو کاری بود

غزل شمارهٔ ۳۳۰

هر سر مویی برو خاری بود

جهان ملک خاتون

مرا با قامت آن سرو آزاد

شمارهٔ ۴۱۳

مسلمانان ز جانم بس خوش افتاد

جهان ملک خاتون

چه آتشیست ز رویت که در جهان افتاد

شمارهٔ ۴۱۴

که جان ز هستی خود باز در گمان افتاد

جهان ملک خاتون

دل رفت و باز با سر زلفش قرار داد

شمارهٔ ۴۱۵

جان ستم کشم به سر زلف یار داد

جهان ملک خاتون

به بستان جهان ای سرو آزاد

شمارهٔ ۴۱۶

ز جانت بنده گشتم تا شود شاد

جهان ملک خاتون

همی خواهم که آیی در برم شاد

شمارهٔ ۴۱۷

که تا باشم زمانی از تو دلشاد

جهان ملک خاتون

ز قدت چون خجل شد سرو آزاد

شمارهٔ ۴۱۸

مکن بر بی دلان زین بیش بیداد

جهان ملک خاتون

تا چند کنم جانا از دست غمت فریاد

شمارهٔ ۴۱۹

زین بیش نمی آرم من طاقت این بیداد

جهان ملک خاتون

فریاد و فغان در غم هجران تو فریاد

شمارهٔ ۴۲۰

تا چند کنی بر من دلسوخته بیداد

جهان ملک خاتون

ز جفای فلک سفله مسلمانان داد

شمارهٔ ۴۲۱

که بسی داغ بدین خسته دل ریش نهاد

جهان ملک خاتون

مهر رویت آتشم در جان نهاد

شمارهٔ ۴۲۲

در دل من درد بی درمان نهاد

عطار نیشابوری

مرد یک موی تو فلک نبود

غزل شمارهٔ ۳۳۱

محرم کوی تو ملک نبود

جهان ملک خاتون

بازم غم فراق تو دردی به جان نهاد

شمارهٔ ۴۲۳

تا کی توان غمی به دل ناتوان نهاد

جهان ملک خاتون

نگردانی به وصلم یک زمان شاد

شمارهٔ ۴۲۴

نیاری از من مسکین دمی یاد

جهان ملک خاتون

بگو کجا برم از دست هجر تو فریاد

شمارهٔ ۴۲۵

که کند خانه صبرم ز بیخ و از بنیاد

جهان ملک خاتون

هزار ناله ز دست فراق و صد فریاد

شمارهٔ ۴۲۶

که کند خانه صبرم ز بیخ و از بنیاد

جهان ملک خاتون

دلم هجر تو یارا برنتابد

شمارهٔ ۴۲۷

فراقت سنگ خارا برنتابد

جهان ملک خاتون

لب لعلت ز جهانی دل و جان می طلبد

شمارهٔ ۴۲۸

دل و جان را چه محل هر دو جهان می طلبد

جهان ملک خاتون

این باغ جهان بنگر تا باز چه بار آرد

شمارهٔ ۴۲۹

تا بخت که را دیگر زین جمله به کار آرد

جهان ملک خاتون

اگر کسی خبری زان نگار باز آرد

شمارهٔ ۴۳۰

به جان تو که جهانی بر او نیاز آرد

جهان ملک خاتون

چون دلم وصل او دوا دارد

شمارهٔ ۴۳۱

از تنم جان چرا جدا دارد

جهان ملک خاتون

قدی چون سرو بستان راست دارد

شمارهٔ ۴۳۲

مه از رویش رخ اندر کاست دارد