گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۸۵

یا رجلا حصیده مجبنه و مبخلهلیس یلذک الهوی لیس لفیک حوصله

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۸۶

ای تو برای آبرو آب حیات ریختهزهر گرفته در دهان قند و نبات ریخته

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۸۷

آمد یار و بر کفش جام میی چو مشعلهگفت بیا حریف شو گفتم آمدم هله

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۸۸

شحنه عشق می‌کشد از دو جهان مصادرهدیده و دل گرو کنم بهر چنان مصادره

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۸۹

دایم پیش خود نهی آینه را هرآینهز آنک نظیر نیستت جز که درون آینه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۹۰

کجا شد عهد و پیمانی که کردی دوش با بندهکه بادا عهد و بدعهدی و حسنت هر سه پاینده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۹۱

بر آنم کز دل و دیده شوم بیزار یک بارهچو آمد آفتاب جان نخواهم شمع و استاره

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۹۲

به لاله دوش نسرین گفت برخیزیم مستانهبه دامان گل تازه درآویزیم مستانه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۹۳

یکی ماهی همی‌بینم برون از دیده در دیدهنه او را دیده‌ای دیده نه او را گوش بشنیده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۹۴

ز بردابرد عشق او چو بشنید این دل پارهبرآمد از وجود خویش و هر دو کون یک باره

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۹۵

سراندازان همی‌آیی نگارین جگرخوارهدلم بردی نمی‌دانم چه آوردی دگرباره

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۹۶

مرا گویی که چونی تو لطیف و لمتر و تازهمثال حسن و احسانت برون از حد و اندازه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۹۷

چو در دل پای بنهادی بشد از دست اندیشهمیان بگشاد اسرار و میان بربست اندیشه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۹۸

زهی بزم خداوندی زهی می‌های شاهانهزهی یغما که می‌آرد شه قفجاق ترکانه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۹۹

سراندازان همی‌آیی ز راه سینه در دیدهفسونگرم می‌خوانی حکایت‌های شوریده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۰۰

با زر غم و بی‌زر غم آخر غم با زر بهچون راهروی باری راهی که برد تا ده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۰۱

من سرخوش و تو دلخوش غم بی‌دل و بی‌سر بهدل می‌ده و بر می‌خور از دلبر و دل بر به

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۰۲

هشیار شدم ساقی دستار به من وادهیا مشک سقا پر کن یا مشک به سقا ده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۰۳

ناگاه درافتادم زان قصر و سراپردهدر قعر چنین چاهی ناخورده و نابرده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۰۴

هر روز پری زادی از سوی سراپردهما را و حریفان را در چرخ درآورده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۰۵

کی باشد من با تو باده به گرو خوردهتو برده و من مانده من خرقه گرو کرده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۰۶

ناموس مکن پیش آ ای عاشق بیچارهتا مرد نظر باشی نی مردم نظاره

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۰۷

بربند دهان از نان کآمد شکر روزهدیدی هنر خوردن بنگر هنر روزه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۰۸

یا رب چه کس است آن مه یا رب چه کس است آن مهکز چهره بزد آتش در خیمه و در خرگه