گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۰۹

من بی‌خود و تو بی‌خود، ما را کی بَرَد خانه؟من چند تو را گفتم، کم خور دو سه پیمانه؟

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۱۰

ای غایب از این محضر از مات سلام اللهوی از همه حاضرتر از مات سلام الله

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۱۱

از انبهی ماهی دریا به نهان گشتهانبه شده قالب‌ها تا پرده جان گشته

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۱۲

دیدم رخ ترسا را با ما چو گل اشکفتههم خلوت و هم بی‌گه در دیر صفا رفته

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۱۳

ای جان تو جانم را از خویش خبر کردهاندیشه تو هر دم در بنده اثر کرده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۱۴

ای روی تو رویم را چون روی قمر کردهاجزای مرا چشمت اصحاب نظر کرده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۱۵

دل دست به یک کاسه با شهره صنم کردهانگشت برآورده اندر دهنم کرده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۱۶

امروز بت خندان می‌بخش کند خندهعالم همه خندان شد بگذشت ز حد خنده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۱۷

ای خاک کف پایت رشک فلکی بودهجان من و جان تو در اصل یکی بوده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۱۸

مستی ده و هستی ده ای غمزه خمارهتو دلبر و استادی ما عاشق و این کاره

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۱۹

آن یار غریب من آمد به سوی خانهامروز تماشا کن اشکال غریبانه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۲۰

بی‌برگی بستان بین کآمد دی دیوانهخوبان چمن رفتند از باغ سوی خانه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۲۱

ای دل به کجایی تو آگاه هیی یا نهاز سر تو برون کن هی سودای گدایانه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۲۲

هر روز فقیران را هم عید و هم آدینهنی عید کهن گشته آدینه دیگینه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۲۳

ای دل تو بگو هستم چون ماهی بر تابهکاستیزه همی‌گیرد او را مگر از لابه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۲۴

روزی تو مرا بینی میخانه درافتادهدستار گرو کرده بیزار ز سجاده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۲۵

امروز من و باده و آن یار پری زادهاحسنت زهی خرم شاباش زهی باده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۲۶

ای بر سر بازاری دستار چنان کردهرو با دگران کرده ما را نگران کرده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۲۷

ای جنبش هر شاخی از لون دگر میوههر کس ز دگر جامی مستک شده کالیوه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۲۸

چون عزم سفر کردی فی لطف امان اللهپیروز تو واگردی فی لطف امان الله

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۲۹

هر موی من از عشقت بیت و غزلی گشتههر عضو من از ذوقت خم عسلی گشته

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۳۰

آن عشق جگرخواره کز خون شود او فربهای بارخدا بر ما نرمش کن و رحمش ده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۳۱

ای دلبر بی‌صورت صورتگر سادهوی ساغر پرفتنه به عشاق بداده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۳۲

ای آنک تو را ما ز همه کون گزیدهبگذاشته ما را تو و در خود نگریده