شمارهٔ ۷۸
گیلون وچه ره دیمه چل گٰاردنی چل سرمه دکرده شه چش مل گٰاردنی مل ای کشی اسا به چل گاردنیین چل عشق تش به مه سینه بل گاردنی بل گاهی گته بیو راز گاهی نشی سوی چل گهی لل به فیل گته گهی فی...
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریاضالعارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخالعجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر پازواری شخصیتی نیمهافسانهای است که گزارش منطقی و هماهنگی درباره او وجود ندارد. دیوان اشعار امیر پازواری از روی نسخهٔ گردآوری و ترجمه شدهٔ شادروان استاد محسن مجیدزاده (م.م. روجا) که به همت آقای سعید غلامی نتاج امیری، مؤسس و مدیرعامل سازمان مردمنهاد بنیاد امیر پازواری در این نشانی در دسترس قرار گرفته است به گنجور اضافه شده است. برگردان فارسی اشعار که توسط استاد گاهی به زبان شعر به آنها افزوده شده نیز از طریق همان منبع در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
گیلون وچه ره دیمه چل گٰاردنی چل سرمه دکرده شه چش مل گٰاردنی مل ای کشی اسا به چل گاردنیین چل عشق تش به مه سینه بل گاردنی بل گاهی گته بیو راز گاهی نشی سوی چل گهی لل به فیل گته گهی فی...
مه دل همه خانه ته قربون بوویم ته خوان کرم جه سیر نون بوویم ته وارنگه جار باغبون بوویم ترسمه نوینم و قربون بوویم
اما به بغداد سخت دکتیم چل و ول مییون گرداب سخت بسوتمی تش بل به عرب تعال گنه ترک بوریه گل فلک وله بازو ول بگٰاردنه چل سوایی بنه بشوردی دیم ره چون گل بییار خش هادم که درد دارنه منه د...
زنگی دیمه گرد گله باغ بزو تخت یا زاغ به گل ولگ منقار بزو یه سخت امیر گنه یاری هکنه منه بخت دوست ره بوینم مه کشه هاکشه رخت
ته بندومه تا مه استخون هسکا بپیستن منه جان تویی بی جان نتومه زیستن بسا این که حقیرمه و نتومه زیستن با این رنگنٰا چش نتومه گریستن منکه رنگنٰا چش نتومه گریستن مه جان چی امید دارمه من...
به سرخه گل سر بهشتی سوسن پٰا افله کنه گر بمجی یکی سٰا خٰارج نیمه من ته ندیین یکی سٰا تٰا مه قفس مرغبپری به ته جٰا هچی نییه روزمه ور بییشته مه وٰا اونی که بییشته غم هنیشته تیسٰا امی...
مشکی زنه شه سر که دیاره کٰاکل پشته پشته هر پشته هزاره کٰاکل د اژدر به گنج سر سالاره کٰاکل مه دل بورده شاه خون کاره کٰاکل شاه هند و مسیر زنگباره کٰاکل تخت سلیمون ره که سر داره کٰاکل...
ته چیرو برفه که هنترته نکو فعل منه سوته دل چادر بزویه ته خیل یار فلکی و فلک دارنه ته فعل یاری خوبه که هر د پلی کنن میل با همه تما ته پا ننه منه خیل خراک من خینو بوو روز منه لیل یا ...
امیر گنه ای مسه چش مٰاه خٰاور بی کف نوویی بنده کت بویم ته ور مره نییه که نا بوویم به ته در تو هٰاوشته مونگ دربییمویی مه سر انطور که مه کٰار بکت بنٰای ته در این شیین نیین نییه من دو...
نه لوح نه قلم نه فرش و نه کرسی بی امام شهید قاتل خود بدی بی جان ره هدا و هرگز تسلیم نوی بی امام همه پیرو پیشوا علی بی امام حسن که امام دومین بی آشتی پیشه بی دشمن قهر و کین بی مهربو...
سودایی لعل بدخشون بوویم نرگس چشمون ور قربون بوویم باغ بهشت ونه دربون بوویم پیرونه سری ونه جوون بوویم
کی دونه که سخن کی راسته یا ول کی دونه که مجاز کدوم شوره یا تل کم عقل نادون چه دونه سخن کدوم کم و پر کر چه دونه که بلبل سرونه یا لل من دومه که سخن کی راسته یا ول من دومه مجٰاز آدم ش...
دست ته کافر نامسلمون بوویم بهشت مذهب و روی ایمون بوویم کافروچه بویه من چسون بوویم هر طور که خواهش بو اونچنون بوویم
امیر گنه مه سوره قد دال بییه دال رستم عشق خنه دکت زال بییه زال مجنون صفت صحرا مجمه سال در سال لمالم دل دارمه و زبون بییه لال حمزه ی ریکٰا سوره قد نارنج خال تسبه دست هاییت دارنه همٰ...
ابر نهله ماه ره هلال بوینم رقیب نهله دیدار یار بوینم الهی رقیب تر پای دار بوینم رو در قبله زوون ره لال بوینم
دونا اونه که مجنه زمونه ی چم نٰادون اونه که خرنه زمونه ی غم دل غم نخر تو اینه زمونه ی چم بار هجره که قامت چرخ بونه خم آرزو دارمه تن به ته تن دپیچم زوون به دهون لو به لو هامکیچم امی...
بییمه تنه باغ گل ره بچینم بییمه تنه چل پله ره دچینم بییمه تنه باریک مییون کش هیرم بییمه تنه در دکفم بمیرم
امیر گنه این شهرره چه کار بسازم ناکرده چل ره چٰاره ناچار بسازم گاهی به دریو گه به کناربسازم القصه به جور روزگار بسازم گاهی سر زلف گه به زنار بسازم گاهی سرخوش و گه به خمار بسازم گاه...
امیر گته ماه ده و چاره ته دیم بی غنچه گل اول بهاره ته دیم یا مخمله یا شمس نهاره ته دیم یا یوسف مصری یادگاره ته دیم
برو شوو روز با هم جدا نووییم اندی شو و روز انه که ما نووییم در بند غم بورده دنیا نووییم امروزره خش دار بلکه فردا نووییم به باغ ارچه گل خش نما نووییم غنیمته خار کس پا نووییم اگر هیچ...
یارب بوینم دولت ره من به ته کوم ته روشنه روز هرگز نوه رنگ شوم تو شاه خوبونی و خجیره ته نوم همیشه فلک چرخ بزنه به ته کوم
امروز تو منه شاه و من ته درویشم خار بو دکفه آتش ته ور بوریشم اتا آرزو منزل هاکرد به هوشم روزی ونه ته چیره ره تاشواشم کمون برفه نرگسه چش مه دل شم اوی زندگی که بوتنه به عالم ته بوره ...
هر سوا که خوؤ در بییه ما ته ته دیم ته زلف قیامته عرصاته ته دیم شیر و شکر و قند و نواته ته دیم امیر گنه سی سر صلواته ته دیم
هاده دم ره مه دم که نمونس مه دم یکدم خودهٰا پرس که بدن دارمه بیٰ دم عیسی دمه ته دم گر به خاک دمی دم بدم مرده ره دم که دم آوره دم درمه کشتی آسٰا به گرداب ته غم ای وای مراد کی بییتی ...