شمارهٔ ۹۵
یارب بوینم دولت ره من به ته کوم ته روشنه روز هرگز نوه رنگ شوم اون زبون لال بوکه بدیییره ته نوم ته دشمن تهی دست دکفه بلا دوم تو شاه خجیرونی خجیره ته نوم انشالٰا فلک و چل بگرده ته کو...
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریاضالعارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخالعجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر پازواری شخصیتی نیمهافسانهای است که گزارش منطقی و هماهنگی درباره او وجود ندارد. دیوان اشعار امیر پازواری از روی نسخهٔ گردآوری و ترجمه شدهٔ شادروان استاد محسن مجیدزاده (م.م. روجا) که به همت آقای سعید غلامی نتاج امیری، مؤسس و مدیرعامل سازمان مردمنهاد بنیاد امیر پازواری در این نشانی در دسترس قرار گرفته است به گنجور اضافه شده است. برگردان فارسی اشعار که توسط استاد گاهی به زبان شعر به آنها افزوده شده نیز از طریق همان منبع در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
یارب بوینم دولت ره من به ته کوم ته روشنه روز هرگز نوه رنگ شوم اون زبون لال بوکه بدیییره ته نوم ته دشمن تهی دست دکفه بلا دوم تو شاه خجیرونی خجیره ته نوم انشالٰا فلک و چل بگرده ته کو...
میراث منه مهر و بفا ورزیین نه عادته مه جان ره جفا شنیین مه پیشونه ته غمزه و ناز کشیین ته شیووله مه دل ره برا جنیین
سیم و زرره وارن به چل چمو چون وهمن دست درازی هکرده به ایرون زرین سپر دیمه بزه تا به سامون چنونکه جوی ویهاره ماه تابون ای روی مییون چادر بزونه ایرون خرگاه بزه هر گوشه هزار دلیرون ای...
اون صورتگرون که صورتهٰا کشیین قلم دست بکت تا ته صورت بدیین اون حاجیون که نه خنه ره بدیین ته چیره ندی سخت سرگردون بیین
ویهار درآمو عالم بوییه روشن به کوه و صحرا لاله رنگارنگ جوشن زمین اطلس سبزه رنگ دارنه پوشن منقش چه دیبا و شکوفه هوشن چمن گل خندونه غنچه درپوشن بلبل به هزار نغمه نوا خروشن زنار دوست ...
ختا و ختن تا هندوستان پایین تا دشت قبچاق و سرحد مدایین سی ارمؤنه مه دل اولا این دوست ره کش بوینم سر به بالین
کجه تا کجه گردن و بویه سٰامون مه ددست به دوست گردن تا به دامون پیغوم که ته جا رسیمه روزگارون تو شه خش قراری من ندارمه آرون اونکه پرده گاه هرگز نیامو بیرون اونکه افتو هرگز ندییه ونه...
امیر گنه چی کاله رحم دارمه یارون درشو شحم و لحم کشه چم دارمه یارون دست زمه زلف خم ره چم دارمه یارون اون کان طلای احمر دارمه یارون
امیر گنه سینه لهب دارمه بارون میل شربت دوست لب دارمه یارون راه سبب سازی سبب دارمه یارون دست بییته دوست ره طلب دارمه یارون کس نداره این حال که شب دارمه یارون سوزمه تنه تش و تب دارمه...