شمارهٔ ۱۱۸
اندازهٔ متن
چون سیم سفچه شاخ درختان جویبار
چون زرّ خفچه برگ درختان بوستان
گر بوستان بباد خزان زرد شد رواست
اندی که سرخ ماند روی خدایگان
۲ بیت
چون سیم سفچه شاخ درختان جویبار
چون زرّ خفچه برگ درختان بوستان
گر بوستان بباد خزان زرد شد رواست
اندی که سرخ ماند روی خدایگان
جهانرا اگر چه هست ، فراوان کده رسدهم از بندگانش هر کده را کدیوری