عنصری بلخیهمیشه بود نعمتت را خورندهشمارهٔ ۱۳۳عنصری، قطعات و ابیات پراکندهٔ قصایداندازهٔ متن۲همیشه بود نعمتت را خورندهچه آزاد و بنده چه خرد و چه رنده۱ بیتمنبع: سیاوش جعفریذخیره در کتابخانهاشتراکگذاری شعرشعر قبلی · شمارهٔ ۱۳۲همی بوستان سازی از دشت اوشعر بعدی · شمارهٔ ۱۳۴گل سوری بماه اندر شکفته