شمارهٔ ۱۴۰

اندازهٔ متن۲

۱۴۰غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما

۱ بیت

از همین دفتر

ای شوق، در شکنجهٔ دل‌ها چگونه‌ای؟آه ای شرار شوخ، به خارا چگونه‌ای؟

بنمای رخ چون دیده را گرم تماشاکرده ایور خوش بود مستوریت، ما را چه رسوا کرده ای

آگه ز بی وفایی اغیار گشته ایاز جام حسن مستی و هشیار گشته ای

ز نقش خط که به رخسار ارغوان زده ایرقم به خون من ای نازنین جوان زده ای

غزلیات

ای از شرار عشق تو هر سینه آتشخانه‌ایدل شمع رخسار تو را، آتش به جان پروانه‌ای

به جان‌سوزی، نی کلک سخن‌ساز مرا دیدیبه خاموشی نوای سینه‌پرداز مرا دیدی