رباعی شمارهٔ ۲۴
اندازهٔ متن
گر دل به کسی دهند باری به تو دوست
کت خوی خوش و بوی خوش و روی نکوست
از هر که وجود صبر بتوانم کرد
الا ز وجودت که وجودم همه اوست
۲ بیت
گر دل به کسی دهند باری به تو دوست
کت خوی خوش و بوی خوش و روی نکوست
از هر که وجود صبر بتوانم کرد
الا ز وجودت که وجودم همه اوست
ای کودک لشکری که لشکر شکنیتا کی دل ما چو قلب کافر شکنی؟