شمارهٔ ۴۶

اندازهٔ متن۲

شد دیده به عشق رهنمون دل من

تا کرد پر از غصّه درون دل من

زنهار اگر دلم نماند روزی

از دیده طلب کنید خون دل من

۲ بیت

از همین دفتر

ای یافته بر صدر کرم تمکینیوی کام برآرنده هر مسکینی

زد شمع جهان بر دل من دی ناریدر سوز و گداز از آن شدم دیناری

ای خواجه چو بر خود تو بدی نپسندیبر خلق هم از روی خرد نپسندی

آن کرّه که بد سبق ز گردون بردهاینک مسکین به پای آخر مرده

ای لعل تو چاشنی به شکر دادهوی دندانت نظام گوهر داده

ای باد! حدیث من نهانش می‌گودرد دل من به صد زبانش می‌گو