شمارهٔ ۱۴۱

چو گوهر جمله در بر حلقه زنجیر هم دارند

نشسته تشنگان ابر رحمت تا کمر در گل

به شکل سبزه گردن بر دم شمشیر هم دارند

نمی دانم چه مقصود است فرزندان آدم را

که افسون در زبان ها از پس تسخیر هم دارند

خوشا احوال شوق رشته های شمع این مجلس

که دایم در زبان ها آتش از تأثیر هم دارند

فکنده عشق بر آیینه دل آنچنان پرتو

که پنداری چو مهر و مه شکر در شیر هم دارند

به صید خاطر عشاق مژگان های وارونش

نشان ها در نظر از ترکش پرتیر هم دارند

نمی دانم چرا قصاب یاران ز خود غافل

زر قلبند و چشم کیمیا زاکسیر هم دارند