رباعی شمارهٔ ۲۱
اندازهٔ متن
عنقا بشد و فر هماییش بماند
زیبندهٔ تخت پادشاییش بماند
گر مه بگرفت صبح صادق بدمید
ور شمع برفت روشناییش بماند
۲ بیت
عنقا بشد و فر هماییش بماند
زیبندهٔ تخت پادشاییش بماند
گر مه بگرفت صبح صادق بدمید
ور شمع برفت روشناییش بماند
تا کی به جمال و مال دنیا نازیآمد گه آنکه راه عقبی سازی