ناهید
سعیدا

نیست دل مأیوس دارد در پی خود روز، شب

شمارهٔ ۳۷

دیوان اشعار، غزلیات

اندازهٔ متن۲

نیست دل مأیوس دارد در پی خود روز، شب

صبح نومیدی دمد هر چند آه سرد ما

چنگ خود ای زهره با خورشید پرداز و برو

دوست کی دارد طرب را جان غم پرورد ما؟

از خیال ما سعیدا فیض می بارد به خاک

کم نمی گردد به زیرش گنج بادآورد ما

۳ بیت

منبع: چکامه

از همین دفتر

همهٔ شعرها