شمارهٔ ۱۴

اندازهٔ متن۲

دلبرم منعم است و من درویش

من چو او او گدا شود چه کنم

۱ بیت

از همین دفتر

به جان رسیده و از دل برون چو تیر شدیمرا ز غم چو کمان کرده گوشه گیر شدی

کشت ما را انتظارت تیز ترا از نگاهدر نظرهای رقیبان گو شود عالم سیاه

جز مهر ما ستارهٔ گرمی ندیده ایمبی داغ در جهان دل نرمی ندیده ایم

با نظر بر لطف و احسانش کجا بد می‌کنمحق به دست ماست گر عصیان بی‌حد می‌کنم

مفردات

هر نفس در دیده من طرح قیامت می‌کشمانتظار جلوهٔ آن سرو قامت می‌کشم

ز خال پشت لب او تحیری دارمکه این سپند در آتش چرا نمی سوزد